گنبدهای نمکی شگفت انگیز

گنبد نمکی گنخک روبروی روستای گنخک در شهرستان دشتی و در فاصله ۱۴۴ کیلومتری جنوب شرق بندر بوشهر ودر فاصله ۵۵کیلو متری شهرخورموج و 15 کیلومتری کاکی قرار دارد و یکی از بزرگ‌ترین و فعالترین و زیباترین گنبدهای نمکی ایران است.

این عکسها در برنامه ایرانگردی سال 1388 در بازدیدی از این منطقه ثبت شده
و دیدن آنرا به شرط عدم تخریب محیط زیبای آن به همه طبیعت دوستان  توصیه می کنم

عکسها از: مهدی فرهادی

اطلاعات بیشتر در خصوص گنبدهای نمکی 

گزارش برنامه خط الراس جوپار - بخش دوم

با سلام بر دوستان عزیز

بخش اول این گزارش هفته پیش حضورتان ارائه شد و به امید خدا هفته آینده نیز بخش پایانی آن در وبلاگ ارائه خواهد شد
این شما و این هم بخش دوم گزارش پیمایش خط الراس جوپار


نمای خط الراس از قله سه شاخ بزرگ




پروفایل تهیه شده از خروجیGPS  و گزارش خلاصه برنامه

 
حرکت از تهران: چهارشنبه 6 خرداد1388 ساعت16:30 قطار تهران-کرمان

روز اول(7خرداد88):

ورود به راه آهن کرمان:ساعت 7 صبح

با کرایه یک سواری از کرمان به ماهان رفته و از آنجا نیز با یک نیسان وانت  با طی کردن یک جاده خاکی حدود 20 کیلومتری به دهانه قناقستان می رسیم(جاییکه آخرین نقطه ماشین رو و نقطه شروع دره منتهی به کاسه اصلی خط الراس جوپار است).

 ساعت حدود 11 راه می افتیم ,هوا گرم و سوزان است ولی گرمی و حرارت و اشتیاق ما برای دست یافتن به  ستیغ کوهستان جوپار بیشتر از گرمای هواست.



طی مسیر از دهانه قناقستان به سمت راهرو رجب و پناهگاه



از مسیر چپ رودخانه کوچک و کم آب وارد دره می شویم و در مسیر پاکوب منتهی به جانپناه گام بر می داریم هر چه جلوتر می رویم دره تنگتر می شود و امکان بهره برداری ما از سایه صخره ها بیشتر می شودبعد از 2 ساعت راهپیمائی در دره.به راهرو رجب می رسیم



فرح منصوری در حال صعود از راهرو رجب

 گذرگاهی سنگی با شیب حدود 70 درجه که مارا به خارج از دره هدایت می کند. با خروج از دره و سوار شدن بر یال بالای دره از زیباییها و خنکای دره محروم شده و کمی دلگیر می شویم اما کوهستان هدیه ای ویژه به ما می دهد و دلمان را بدست می آورد و آنهم تابلوی طبیعی و زنده ای از آلپ ایران است که نمونه آنرا در هیچ کجای ایران نمی توان دید. خط الراسی تماما" صخره ای با قله های سر به فلک کشیده  و سوزنی شکل آنچنان محصورمان می کند که خستگی راه و گرما و تشنگی را فراموش می کنیم.



نمای خط الراس و کاسه اصلی آن



مسیر پاکوب را به سمت جنوب شرق ادامه داده و از گسلی که گذرگاهی بنام خر پران در آن قرار دارد و با سیم بکسل ایمن سازی شده عبور  می کنیم.ساعت 14:45به پناهگاه می رسیم .



جانپناه جوپار

 هوا گرم است و ما خسته و تشنه و آبهائی که بخاطر نبود آب مناسب در مسیر از ماهان تهیه کرده ایم گرم و رو به اتمام است اما من نگران نیستم  چون میدانم نیم ساعت بعد از پناهگاه به جائیی می رسیم  که کم از بهشت نیست. به بیدستان می رسیم ,خنکای سایه درختان و آب سرد و گوارای  آن روحمان را تازه می کند,پاهای خسته و تفتیده از گرمایمان را در آب خنک می گذاریم و آن خنکی آب را جذب نموده و به عمق وجودمان منتقل می کند.


بیدستان

 مسیر را به سمت گردنه تافک سفید ادامه می دهیم  و از زیر قلل کیش,مادر و بچه و بلوچی رد شده و با افزودن به ارتفاع و نزدیک شدن به غروب کم کم از گرما رها شده و در هوائی خنک و مطبوع و باگذر از کنارجویبارهای پر آب و زیبا ئ دیدن مناظر شگرف خط الراس جوپار انگار در عالم خلسه هستیم,انگار کوله بارهای سنگینمان چون پر کاهی سبک شده  و دیگر بر دوشمان سنگینی نمی کنند و ما در حال پروازیم. به نزدیکی گردنه تافک سفید می رسیم و همانجا چادرهایمان را برپا می کنیم.




در انتها - گردنه تافک سفید



روز دوم(8خرداد88):



نمای دره منتهی به خط الراس که از آن صعود نمودیم-تافک سفید در انتها

 شب خوب و آرامی را گذرانده و صبح زود حرکتمان را به سمت  جنوب  و در جهت سوار شدن بر خط الراس ادامه می دهیم. از کنار جوی آبی حرکت کرده و به ابتدای دهلیز پر برف منتهی به خط الراس می رسیم. البته میزان برف آن از سال 84 خیلی کمتر است و چندین جا سنگها از برف بیرون زده و حرکتمان را دشوار می کند.


بچه ها در حال صعود از دهلیز منتهی به خط الراس

 شوق رسیدن به خط الراس سرعتمان را زیاد می کند و نمی فهمیم که چگونه به روی خط الراس می رسیم. دمی استراحت کرده و با نگاه کردن به مسیر پیش رویمان متوجه می شویم که کجا هستیم و چکار باید کنیم!!.



گردنه بعد از قلل سیدی و آقائی و نقطه شروع  پیمایش ما  بر روی خط الراس





اولین دیواره ای که در برابر ما قرار گرفته و آنرا از سمت راست تراورس کردیم

  دیواره ای دویست متری پیش رویمان قرار گرفته و بنظر می رسد که چاره ای جز صعودش نداریم. با توجه به تجربه قبلی من در صعود سال 84 ,مسیری را در سمت راست دیواره یافته و این دیواره را دور زده و رد می کنیم اما اینها یکی دوتا نیستند و  چاره ای جز صعود بعدی ها نیست. دیواره اول را که شیبی خفته دارد با یک طول صعود  که نیاز به حمایت داشت رد می کنیم و پس از  فرود  از یک معبر سنگی دشوار  به پای دیواره دوم می رسیم


وحید در حال صعود دیواره اول



ادامه مسیر بعد از دیواره اول

 


بعد از صعود دیواره اول از سمت چپ لکه برف فرود آمده تا به پای دیواره دوم رسیدیم

  سال 84 وقتی به پای این دیواره رسیدیم  حدود 2 ساعت پای ان نشسته و دنبال مسیر می گشتیم و در نهایت شکاف فراخی را در سمت راست دیواره جهت صعود یافتیم. اینبار کارمان ساده تر بود و از مسیر همانسال با یکطول طناب مسیر را صعود کرده و این خوان را که خوان آخر قله بلوچی بود را نیز رد کرده  و به نزدیکی بلوچی رسیدیم


تیم در حالی طی مراحل آخر صعود قله بلوچی



. بلوچی بعد از ناز و عشوه های زیاد به ما اجازه می داد که بر آن گام بگذاریم و این نازکشیدها بود که لذت صعودمان را صدچندان می کرد. با قرار گرفتن بر روی بلوچی چشم اندازی دیگر از خط الراس در برابر دیدگانمان قرار گرفت. چشمان بچه ها از شوق می درخشید, جوپار با نمایاندن روی زیبایش پاداش تلاشهایمان را داد و حالا دیگر واقعا" حس پرواز داشتیم و دیگر به حال پرنده ها غبطه نمی خوردیم.



اعضاء تیم بر روی قله بوچی



از بلوچی جدا شده و مسیر را ادامه داده و به سمت  قلل مادر و بچه  حرکت کردیم. دو قلوهائیی که با فاصله کمی از هم قرار گرفته و زیاد به مادر و بچه شبیه نبودند. در واقع آنها هردو مادرانی  مهربان بودند و ما را نیز مانند بچه های خود در آغوش گرفتند .


 به تر تیب از راست:قلل مادر و بچه - برداشت تصویر از قله بلوچی

 برخلاف بلوچی سختگیر وعشوه گر ,این دو قله مهربانانه  و با کمترین آزاری مارا پذیرفتند و به آغوش گرم خود را دادند و ما نیز مثل بچه ها از سرو کولشان بالا رفتیم و براستی چه مهربان و صبور است این کوه,اصلا" دعوایمان نکرد.


من(مهدی فرهادی) و همسرم(فرح منصوری) پس از فرود از قله بلوچی

 با صعود این دو قله از مسیر شن اسکی سمت چپ قله بچه به  سوی محل شب مانی حرکت کردیم و جای چادر برنامه 84 را نیز پیدا کرده و همانجا چادر را برقرار کردیم. سال 84 در این محل لکه برف خوبی بود که از برف آن برای تامین آب استفاده کردیم اما امسال از آن خبری نبود اما با توجه به اینکه ظروف آبمان را بعد از قله بلوچی از یک برفچال پر کرده بودیم به مشکل آب بر نخوردیم.



برقراری کمپ دوم بعد از قله بچه

  شب آرام و دلپذیر دیگری را در سکوت آرامش بر دوش جوپار گذراندیم- فردا نیز روز سخت ی در پیش داریم صعود دو دیواره و سه فرود30,60 و 25 متری  
ادامه دارد....

سخنی از برتراند راسل

اگر در دنیای امروز ما افراد زیادی یافت می شدند که بجای اینکه درپی ناراحت کردن دیگران باشند دنبال راهی برای شاد کردن خود بودند در مدت کوتاهی این دنیا به یک بهشت تبدیل می شد.

پل سنگی - از عجایب طبیعی ایران

عکس: مهدی فرهادی

این پدیده طبیعی منحصر به فرد در منطقه خضری دشت بیاض از توابع قائن استان خراسان قرار دارد و با حدود یک ساعت راهپیمائیی سبک می توان به پای آن رسید.

فدراسیون کوهنوردی و روند نامناسب تربیت مربی

روزگاری نه چندان دور واژه مربی ارزش و اعتباری داشت و افرادی که عنوان مربی را یدک می کشیدند بعنوان کوهنوردانی با دانش و تجربه و توانمند شناخته می شدند.

تفاوت نگرشها

داستان معروفي از تام واتسون، بنيان گذار شرکت « آي . بي . ام » نقل مي‌کنند که :

گزارش پیمایش خط الراس جوپار-بخش اول

از جوپار و خط الراس پیچیده و فنی اش بسیار شنیده بودم و همواره رویای پیمودن آنرا در سر می پروراندم.جرقه تحقق این آرزو در سال 84 ودر یک برنامه ایرانگردی زده شد جائی که به اتفاق حسین ابوالحسنی و تعدادی دیگر از دوستان در حال گذر از جاده کرمان به سمت ماهان بودیم که کوهستانی عجیب ولی آشنا نظرمان را بخود جلب کرد. با تعاریف و عکسهائی که از جوبار شنیده و دیده بودم به نظرم رسید که این کوهستان چیزی جز جوپار رویاییم نمی تواند باشد و چه باشکوه و زیبا بود.و اینچنین بود که به پیشنهاد حسین همانجا قرار پیمایش خط الراس جوپار را درخردادماه همان سال گذاشتیم.

نمائی از خط الراس جوپار - قله کیش در انتها سمت چپ

تیم جوپار84- از راست: مهدی فرهادی-حامد کرامت-حمید نبوی و حسین ابوالحسنی

 

فکر نو

فکر نو بسیار ظریف و حساس است ،با یک ریشخند کوچک می میرد و کنایه ای کوچک آن را بسختی مجروح می کند.

هربرت اسپنسر

مسابقات سنگنوردی داخل سالن باشگاه دماوند

باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند برگزار می کند:

سومین دوره مسابقات سنگنوردی داخل سالن – یادواره زنده یاد فرشاد خلیلی

زمان برگزاری : یکم مهرماه 1389

محل برگزاری : سالن آتش نشانی  میدان حسن آباد

شرکت در این مسابقات برای اعضاء رسمی و آزمایشی باشگاه دماوند آزاد است.

جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره 09126969064 آقای مهدی دانشمند تماس حاصل فرمائید.

لازم به ذکر است این مسابقات بصورت دوره ای و هر 45 روز یکبار توسط این باشگاه برگزار می گردد.

برنامه این هفته: صعود دیواره لجور

این برنامه اول و دوم مهرماه(پنج شنبه و جمعه هفته جاری) اجرا خواهد شد و هدف صعود دیواره از مسیر تنوره و یک مسیر دیگر(که پس از حضور در منطقه تعیین خواهد شد) و همچنین صعود قله چت"chot" می باشد.

اعضاء قطعی تیم عبارتند از:

مهدی فرهادی(سرپرست و مسئول فنی)

فرح منصوری

اشکان زرین تاج

دیواره لجور در استان مرکزی و در کیلومتر 30 جاده اراک –بروجرد در مجاورت همین جاده واقع شده است. ارتفاع قله آن بالغ بر 2650 مترمي باشد و ارتفاع ديواره آن نیز حدود 350 متر است که جنس سنگهای آن نیز آهکی است.

اطلاعات مفصل تر درخصوص این دیواره به امید خدا پس از اجرای برنامه و در قالب گزارش برنامه ارائه خواهد گردید.

کنترل ذهن

در اغلب موارد عامل تعیین کننده پیروزی یا شکست چیزی نیست جز میزان توانائی شخص در کنترل ذهن خود .با بکارگیری ابزارهای روانشناسی ورزشی شما بسیار آسانتر می توانید به کنترل ذهنتان نائل شوید:
1. افزایش اعتماد به نفس
2. بکارگیری تصویرسازی ذهنی
3. کنترل افکار منفی
روانشناسی ورزشی مبحث گسترده ای است که نیاز به سالها مطالعه دارد.
در مسابقات کوهنوردی مخصوصا" مسابقات سنگنوردی یا یخ نوردی ورزشی مسیرها طوری طراحی می شوند که درجه سختی آنها برابر با بالاترین حد توانائی ورزشکاران باشد.
هدف از ارائه این اطلاعات این است که یک دید کلی از دستیابی به کنترل ذهنی بمنظور ارتقاء عملکردتان به شما ارائه شود و همچنین دریچه ای را جهت مطالعات آتی به روی شما بگشاید.

وعده لباس گرم

 

پادشاهی در یک شب سرد زمستان از قصر خارج شد. هنگام بازگشت سرباز پیری را دید که با لباسی اندک در سرما نگهبانی می داد. از او پرسید : آیا سردت نیست؟ نگهبان پیر گفت : چرا ای پادشاه اما لباس گرم ندارم و مجبورم تحمل کنم. پادشاه گفت : من الان داخل قصر می روم و می گویم یکی از لباس های گرم مرا را برایت بیاورند. نگهبان ذوق زده شد و از پادشاه تشکر کرد. اما پادشاه به محض ورود به داخل قصر وعده اش را فراموش کرد. صبح روز بعد جسد سرمازده پیرمرد را در حوالی قصر پیدا کردند، در حالی که در کنارش با خطی ناخوانا نوشته بود : ای پادشاه من هر شب با همین لباس کم سرما را تحمل می کردم. اما وعده لباس گرم تو امشب مرا از پای درآورد

 

گلدان طبیعی

عکس از مهدی فرهادی

گزارش گشایش مسیر نیار دره - یادبود محمدرضا کاشفی-کاشف دره های ناشناخته

هنوز باور رفتن محمد رضا برایمان سخت است.

هنوز چهره معصوم و دوست داشتنی محمد رضا در برابر دیدگانم قرار گرفته و به من زل می زند و می گوید " چه جالب!"- تکیه کلام شیرین او.

محمد رضا کاشفی ساده و بی آلایش و بی ادعا یک پیشگام بود . یک کوهنورد جسور و عاشق برنامه های نو مخصوصا" در عرصه دره نوردی

ما جمعی از دوستان محمدرضا, به پیشنهاد محمد رضا احمدیان و طی یک برنامه به سرپرستی او , برنامه ای نو که عبارت بود از گشایش یک دره در جبهه شمالغربی قله سیالان را به یادبود محمد رضا کاشفی برگزار کردیم.

خلاصه برنامه :

سه شنبه 9 شهریور 1389 حوالی عصر با یک دستگاه مینی بوس از تهران حرکت کرده و به روستای هنیز در منطقه الموت قزوین رفتیم

چهارشنبه 10 شهریور - صعود قله سیالان و ورود به دره و اقامت شبانه در نزدیکی اولین گوسفند سرای دره.

پنجشنبه 11 شهریور- پیمایش دره و عبور از چهار آبشار 10 تا 15 متری.

جمعه 12 شهریور- پیمایش و فرود از 7 آبشار 5 تا 15 متر و خروج از دره در ساعت 19

ویژگی دره : دارای آب کم و در برخی نقاط خشک-90 درصد مسیر جنگلی - دارای چند نقطه که می توان از دره خارج شد- مسیر نا هموار و اکثرا" پوشیده از لاشه های درختان- آبشار های کوتاه.

نقطه خروج دره : روستای "داس دره" به ارتفاع 800 متر از سطح دریا و کنار جاده سه هزار به تنکابن.

اعضاء تیم: ایستاده از راست: محمود بهادری-اشکان رضوانی- مهدی فرهادی
نشسته از راست : اشکان زرین تاج-میثم خوشقدم-سهیلا صالح زاده-محمدرضا احمدیان(سرپرست) - فرح منصوری-صالح انصاری

سخنی از گاندی

درد من تنهايی نيست؛ بلكه مرگ ملتي است كه گدايی را قناعت، بي‏عرضگی را صبر، و با تبسمی بر لب، اين حماقت را حكمت خداوند می‏نامند.  

 گاندی