هم طناب من

مرثیه ای برای انجمن کوهنوردان ایران

2011-09-20T10:10:00.004+04:30

قصه پر غصه ایست حکایت سازمانهای مردم نهاد در این مرز و بوم.

سازمانهائی که با اهدافی بلند و متعالی تشکیل می شوند و گروهی را امیدوار می کنند و با شور و حرارت فعالیت خود را آغاز میکنند اما با فروخفتن هیجانات اولیه رو به اضمحلال گذارده و اسیر روزمرگی شده و ... و متاسفانه به مرگی زودرس دچار می شوند.

با قدرت گرفتن کوهنوردی دولتی و یکه تازی مدیران انتصابی که چون قدرت خودرا از منبعی جز کوهنوردان می گرفتند حاضر به پاسخگوئی به آنان نبوده و دلیلی برای اقناع افکار عمومی نمی دیدند، گروهی از کوهنوردان سازمانی مردم نهاد را تحت عنوان انجمن کوهنوردان ایران بنا نهادند. سازمانی که اصلی ترین هدفش دفاع از حقوق صنفی کوهنوردان و تقویت کوهنوردی مستقل بود. اما متاسفانه از آنجائی که در جامعه ای استبداد زده زندگی می کنیم و سابقه روشنی در زمینه فعالیتهای صنفی نداریم این سازمان نیز بر طبق سنت غالب عمل کرد و تبدیل به محفل و تریبون عده ای معدود شد و روز به روز ضعیفتر و رنجور تر شد تا به امروز که نماینده انتخابی این سازمان چنین فروتنانه در برابر مدیر متکبر دولتی نشسته و خوشحال و شادمان از اینکه موفق به شرفیابی!!! شده است.مدیری که حاضر نمی شود از صندلی بلند تکبر و غرور خود پائین آمده و به حرمت میهمانی که بزرگترین تشکل کوهنوردی کشور را نمایندگی می کند در موضعی برابر -حد اقل از لحاظ فیزیکی -با او به مذاکره بپردازد.

کاش آقای ثابتیان به حرمت آرائی که کوهنوردان برای او به صندوقها ریخته بودند در برابر این تکبر و غرور، مغرورانه رفتار کرده و فروتنی پیشه نمی کردند.

کاش آقای ثابتیان و دوستانشان چنان رفتار می کردند که امروزه با تکیه بر پشتیبانی خیل عظیم کوهنوردان از چنان قدرتی برخوردار می شدند که همچون یک ارباب رجوع دون پایه در برابر رئیس فدراسیون نمی نشستند.

اعتراض من به آقای ثابتیان اعتراض به شخص او نیست ، اعتراض به جامعه کوهنوردی است که علی رغم کثرت و کمیت بالایش هنوز نتوانسته از تشکیلات منسجم و قوی برای دفاع از حقوق صنفی کوهنوردان و تقویت کوهنوردی غیر دولتی برخوردار شود.

مصاحبه با رینهولد مسنر

2011-09-20T10:09:00.005+04:30

چندی پیش بخش اول مصاحبه جذاب و خواندنی با رینهولد مسنر را خدمت شما ارائه دادم با عرض پوزش برای تاخیر یک هفته ای در ارائه بخش نهائی این مصاحبه متن کامل مصاحبه خدمت شما تقدیم می گردد:

قلعه Firmiano محل بزرگترین موزه از 5 موزه تاسیس شده توسط این کوهنورد 65 ساله تیرولی است شخصی که بر اساس عقاید و علائقش زندگی کرده و رشد یافته است و هرگز از مواجهه با حقایق و انتقادات مخالفانش هراس نداشته است. منصفانه نیست که رینهولد مسنر تنها بعنوان اولین کسی که تمامی14 قله 8000 متری را صعود کرده شناخته شود درحالیکه قبل از اینکه او پایش را به هیمالیا بگذارد صعودهای شاخصی در آلپ و دولومیتها داشته و در ادامه فعالیتهای هیمالیا نوردی اش نیز با گذر از قطب جنوب,گرینلند,سفر انفرادی به صحرای گبی همراه بوده است.همچنین عضویت در پارلمان اروپا و در حال حاضر نیز مسئولیت اداره موزه شخصی کوهنوردی اش را باید به مجموعه افتخاراتش افزود.

اما قطعا" رینهولد مسنر شهرتش را مدیون غولهای 8000 متری هیمالیاست,شهرتی که هیچ کوهنوردی تا بحال بدان دست نیافته است و احتمالا" کسی نیز در آینده به این شهرت نخواهد رسید.

س- با مسئولیتی که بخاطر داشتن عنوان مشهورترین کوهنورد دنیا یر دوش شماست چگونه برخورد می کنید؟

ج-صرف مشهور و انگشت نما بودن معادل کیفیت بالای کوهنوردی نیست. اما شما درست می گوئید,من بخاطر انجام فعالیتهائی فراتر از سطح کوهنوردی زمان خودم مشهور شدم. من یک چهره عمومی هستم که توجهات را به خود جلب می کنم اما بالاتر از همه این مسائل من علاقمند هستم که زندگی خودم را هدایت کنم بدون اینکه لزوما" بخواهم یک رهبر باشم و بخواهم امیال و خواسته های شخص یا گروه خاصی را برآورده سازم.

من نمی خواهم دنباله رو داشته باشم.

س-بنابراین شما این مسئولیت را حس نمی کنید؟

ج-خیر, من مسئول آنچه که دیگران می خواهند باشند اما قابلیتش را ندارند نیستم.

س-کوهنوردان افرادی آزاد و یا فردگرا تصور می شوند. آیا تا بحال تصور کرده اید که آزادیتان با چیزی محدود شود؟

آزادی من بعنوان یک کوهنورد شامل مسئولیتی است که من نسبت به اعمال خود دارم و همچنین افرادی که برای من عزیز هستند مثل همسر و فرزندانم و والدینم.

بدیهی است که افرادی که اقدام به کارهای خطرناک می کنند این مسئولیت را دارند و تنها کسانی که این مسئولیت را می پذیرند می توانند واقعا" ادعا کنند که کوهنوردانی آزادند.

کوهنوردی در دنیائی عاری از قوانین انجام می شود و درست به همین دلیل است که چاره و علاجی برای اشتباه نیست. کوهنوردی یک نوع زندگی در هرج و مرج و بی قانونی است که کوهنوردان را مجبور می کند مسئولیت خطاهایشان را بپذیرند. در هر صعود دشواری باید به احتمال مرگ هم فکر کرد و با این نگرش,کوهنوردی یک کار خودخواهانه است.

س- اما آیا شما بخاطر معروفیتتان احساس محدودیتی کرده اید؟

ج-من یک چهره عمومی هستم که این امر مسئولیتهائی را برای من بهمراه دارد. اما من این را می پذیرم زیرا می دانم که این موضوع انتخابهای مرا محدود نمی کند. من توجه ندارم که چه کسی مرا تحسین می کند و چه کسی مرا"هو" می کند.

من ترجیح می دهم که پشت یک تریبون بعوان یک سخنران و یا در یک عرصه ادبی بعنوان نویسنده یک کتاب و یا در یک عرصه هنری بعنوان یک فیلم ساز مورد قضاوت قرار بگیرم اما بخاطر اینکه همه قلل 8000 متری و یا اورست را صعود کرده و یا هر کار شاخص دیگری را انجام داده ام مثل یک گاو سه سر به من نگاه نشود.

س-وقتی شما آخرین قله 8000 متری خود را صعود کردید در جائی نوشتید که:"من از اینکه این کار را به انجام رساندم خوشحال هستم اما احساس غرور و سربلندی نمی کنم". توضیح می دهید چرا؟

ج-من اولین کسی بودم که به کوهنوردی حماسی که طی دهه اول قرن گذشته در آلمان و ایتالیا-مهدهای فاشیسم اروپا- متولد شد پایان دادم. این نوع کوهنوردی نه تنها بعد از جنگ جهانی دوم ادامه یافت بلکه هنوز هم به شکل محدود وجود دارد.

من اولین کسی بودم که گفتم من قصد ندارم هیچ پرچمی را بر فراز قله به اهتزاز در آورم,پرچم من دستمال گردن من است. و بخاطر همین امر نیز مورد انتقاد و توهین قرار گرفتم. من همچنین این فلسفه را که کوهنوردی که در کوهستان بمیرد یک نوع قهرمان یا شهید است زیر پا گذاشتم. مردن یک کوهنورد در کوهستان چیزی جز یک تراژدی نیست. و تنها کاری که می توان کرد این است که از بازمانده ها مراقبت کرد.

س-با احترام به صعودهای8000متری تان,شما در جائی نوشته اید که در یک مقطع زمانی انگیزه شما برای تکمیل کلکسیون 8000 متری هایتان رو به افول نهاد,مگر چه اتفاقی برای شما رخ داد؟

ج-من کوهنوردی ارتفاعات بالا را در پایان دوره ای که دوره فتح و مبارزه جوئی نامیده می شد آغاز کردم با نو آوریهای من و همچنین سابقه تلاش کریستین بانینگتون بر روی مسیرهای دشوار و بکر و دست نخورده قللی که قبلا" صعود شده بودند. هدف ما صعود قلل 8000 متری با کمترین تجهیزات و در صورت امکان از مسیرهای دشوار و جدید بود. این نوعی از کوهنوردی بود که من مرحله به مرحله آنرا توسعه دادم.

در ابتدا در سال 1970 در نانگا پاربات ,من یک مسیر دشوار را البته با سبک صعود سنتی انتخاب کردم. این روش در سال 1975 در گاشربروم 1 نیز با انتخاب یک مسیر دشوار و یک همنورد(پیتر هابلر) ادامه یافت. در سال 1978 نانگاپاربات را بصورت انفرادی صعود کردم و در همان سال بهمراه پیتر هابلر اورست را بدون اکسیژن صعود کردم. فعالیتهایم در سال 1980 با صعود انفرادی اورست ادامه یافت. 4 سال بعد تراورس گاشربرومهای1و2 را بهمراه هانس کامرلندر انجام دادم.به این نقطه که رسیدم تنها کاری را که انجام نداده بودم تکمیل کلکسیون 8000متری ها بود اما این کاری نبود که من دنبالش بودم. چیزی که قطعا" درست است این است که رسیدن به نقطه ای که سه 8000متری را در یک سال صعود کردم و همچنین تحریک کوهنوردان جوانی که در صعودهایم مرا همراهی می کردند و تشویق می کردند باعث شد به این نتیجه برسم که همه 8000 متری ها را صعود کنم.

س- آیا وضعیت بحرانی قله لوتسه بخاطر ترسی بود که با صعود این قله 14 قله 8000 متریتان تکمیل می شد یا از چیز دیگری ناشی می شد؟

برای من واضح بود که با تکمیل صعود 8000 متریها بار سنگینی از دوش من برداشته خواهد شد. اما عقیده من چیز دیگری بود. در نزدیکی قله لوتسه باد به قدری شدید بود که هر لحظه ممکن بود ما را به پائین پرتاب کند اما همنوردم "هانس کامرلندر" اصرار به ادامه صعود داشت و ما نیز ادامه دادیم و از آن شرائط جان سالم به در بردیم.

16 سال بود که من کاری جز صعود قلل را انجام نداده بودم و همیشه همه کار صعود را از تدارکات برنامه تا دنیال اسپانسر گشتن را انجام داده بودم. همنوردان من در پروژه هایی آتی من برای عبور از قطبها با من همکاری نکردند و کسی حاضر نشد در این فعالیتها مرا همراهی کند شاید این افراد بزرگی این برنامه ها را درک نمی کردند و شاید هم می ترسیدند.

س- این عدم استقبال از پیمایش قطبها بخاطر عدم توجه رسانه ها بود و یا بخاطر مشهور تر بودن غولهای 8000 متری هیمالیا بود؟

ج- برای مدت طولانی شرائط برعکس بود : رقابت واقعی بر سر رسیدن به قطبها بود و قطبها اعتبار بیشتری از 8000 متری ها داشتند. سپس شرائط به گونه ای دیگر تغییر یافت , در دهه50 انگلیسیها سرمایه گذاری زیادی بر روی دستیابی به قطبها انجام داد و افراد زیادی را در این راه از دست داد اما در دستیابی به هر دو قطب شکست خورد. بنابراین آنها توجه خود را به اورست سوق دادند و قطب سومی را کشف کردند. بعد از صعود اورست قلل 8000 یک سمبل بزرگ را برای جلب توجه از دست دادند اما هنوز هر جامعه کوهنوردی مهمی بدنبال این بود که افتخار صعود یک 8000 متری را به نام خود ثبت کند و بدین طریق بود که شهرت 8000 متریها دوباره رشد کرد و هنوز هم ادامه دارد.

متاسفانه افراد کمی ارزش عبور از قطبها را درک کرده اند چراکه آنها دور از دسترس هستند و هرکه در خصوص آنها می نویسد از واژه های سرد و عاری از احساس استفاده می کنند

س- آیا اسپانسرها و اهداف تجاری در تعیین اهداف برنامه های کوهنوردی و سوق دادن کوهنوردان به ریسک و خطر بیشتر از حد مجاز تاثیر گذار هستند؟

ج- حد مجازی وجود ندارد و هر کس آزاد است که هر اندازه می خواهد خطر کند و من هرگز در بارهء تصمیمات دیگران قضاوت نمی کنم.

این درست است که اسپانسرها کوهنوردان را به اهداف خاصی جهت صعود سوق می دهند چرا که سرمایه گذاران ترجیح می دهند بر روی اهدافی سرمایه گذاری کنند که در جامعه دیده شوند و قابلیت تبلیغ و در نهایت بازگشت سرمایه شان را داشته باشند. اما یک کوهنورد باید بداند که اهدافش را چگونه انتخاب کرده و در برابر فشارهای وارده مقاومت کند.

س-شما معنی شکست را می دانید,چگونه شخص می تواند خود را از عواقب یک صعود که به شکست منتهی می شود رها کند؟شخص از این شکست چه یاد می گیرد؟

یک کوهنورد هوشیار هیچگاه شکست نمی خورد. شما از شکست است که درس می گیرید نه از پیروزی. برای رسیدن به آگاهی کامل خیلی مهم است که محدودیتهای شخصی خود را بشناسیم و اینها تنها با تجربه حاصل می شود. من در 13 صعود 8000 متری شکست خوردم. من کوهنوردی هستم که بیش از هر کس دیگری در صعود به 8000 متری ها شکست خوردم. من قلل 8000 متری را 18 بار صعود کردم زیرا به صعود علاقمند بودم نه رکورد.من اگر شکست نمی خوردم(همانطور که در دائولاگیری,ماکالو و لوتسه شکست خوردم) به سکون و رخوت می رسیدم. من ثابت کردم که می توانم خود را درگیر یک چالش بزرگ کنم همچنین می دانم چه زمانی باید از ادامه صعود منصرف شده و راه بازگشت را در پیش بگیرم.

س- شما در یکی از کتابهایتان نوشته اید:"وقتی شما در ارتفاعات بالا فعالیت می کنید سعی می کنید که هر کاری را برای نجات دیگر همراهانتان انجام دهید" . با اینحال تاریخچه کوهنوردی پر است از ماجراهائی که کوته بینی و فرومایگی برخی کوهنوردان در کمک به حادثه دیدگان باعث شده که برخی جان خود را از دست بدهند.

آیا در چنین شرائطی افراد از لحاظ اخلاقی پسرفت م کنند و یا اینکه خود واقعی شان را نشان می دهند؟

ج- تا زمانیکه یک کوهنورد با یک یا دو تا از دوستانش در حال کوهنوردی است در صورت بروز حادثه ای او حاضر است که هر کاری را برای نجات همنوردش انجام دهد. اما اگر افراد بسیاری در یک مسیر در حال فعالیت باشند ]و او باز هم به نجات یک کوهنورد حادثه دیده بشتابد[ اینجاست که این شیوه رفتاری او را از هزاران نفر دیگر متمایز می کند.

این است تفاوت بین فرهنگ کوهنوردی که بخاطر شرائط خشن حاکم بر محیط افراد را ملزم می کند که نوعی انسجام و همبستگی را با هم داشته باشند و فرهنگ شهرنشینی که افراد در عین متراکم بودن جمعیت، بطور انفرادی زندگی می کنند.

چقدر تا حالا شنیده اید که شخصی در حالیکه مدتها از مرگش گذشته در منزلش یافته شده در حالیکه حتی همسایگانش نیز از مرگ اوبی خبر بوده اند؟

چه تعداد عابر با مشاهده شخصی که کنار پیاده رو نشسته و نیاز به کمک دارد به او توجه می کنند؟

فردگرائی و زندگی رقابتی شهری کم کم سایه اش را بر کوهنوردی نیز انداخته است.

سال 2003 من در کمپ اصلی اورست بودم و دو ساعت فاصله چادر اول با آخر بود من از د دوست که هردو نیز در یک مسیر به سمت قله فعالیت می کردند درخصوص دیگری پرسیدم و هیچیک از دیگری خبر نداشت.

س-سال 1970در طی فرود از اولین قله 8000 متری تان ، نانگا پاربات ،برادرتان گونتر را از دست دادید. این ماجرا چقدر باعث تغییر ارتباط شما با کوهنوردی بطور عموم شد؟

ج- این یک تجربه اساسی در زندگی من بود و من به این نتیجه رسیدم که دوستی و رفاقت در کوهستان بطور کامل مرده است.

بعد از اینکه مابه قله رسیدیم ما با شرائطی مواجه شدیم که من به این نتیجه رسیدم که چاره ای جز فرود از سمت دیگر قله نداریم.

ناپدید شدن گونتر ضربه روحی شدیدی برای والدین من و همچنین خود من بود همچنین ترس از تهمتهای مردمی که حرف مرا درخصوص دلائل مرگ گونتر نمی پذیرفتند را نیزباید بدان افزود. سرپرست برنامه فکر می کرد که من مرده ام و وقتی من برگشتم او مجبور بود که تدارک توضیح به خودش و دیگران را ببیند. برگشت من برنامه اش را بهم زد چرا که او معتقد بود غیر ممکن است که ما در آن شرائط بتوانیم از سمت دیگر نانگا پاربات فرود آئیم. این امر با تهمتهائی درخصوص رد ادعای من درخصوص صعود قله و فرود از سمت دیگر آن همراه شد و تنها با یافتن بقایای جسد گونتر بعد از 35 سال بود که علی رغم همه گمانه زنیهای بی ارزشی که علیه من شد درستی ادعای من ثابت شد.

س- بعد از اولین پرواز به فضا ،یوری گاگارین اظهار داشت که او خدا را در آنجا ندیده است. شما بر فراز بلندترین قله دنیا چه چیزی را مشاهده کردی؟

ج-کسانی که تصور می کنن قله اورست به خدا نزدیکتر است در اشتباهند.اگر ما فضای بی کران فکر کنیم دیگر فرقی بین قله اورست و هر نقطه دگری از جهان هستی قائل نیستیم. ماوراء یا خدا فراتر از ذهن ماست. من بهرای ماوراء احترام قائلم اما من نه حق دارم و نه جرات آن را دارم که وارد این موضوع شوم چرا که کاملا" فراتر از ذهن و تصور ماست.

س- شما یکبار نوشته اید که ماجراجوئی واقعی این است که شما نتوانید تضمین کنید که زنده باز خواهید گشت. رینهولد مسنر برای جانش چقدر ارزش قائل است؟

ج- اگر ما در مسیری حرکت کنیم که خطر از دست دادن جانمان در کمین ما باشد به معنی بی ارزش بودن زندگی نیست. رفتن به مناطق خطرناک راهی است برای زندگی کردن با قدرت و کیفیت بالاتر. بعلاوه زندگی در کلانشهرها به مراتب خطرناک تر از صعود قله اورست است.ما هزاران سال را در حفاظت از خودمان گذرانده ایم اما محافظه کاری و احساس عدم امنیت مانع رشد و پیشرفت ما می شود.

س- شما جائی نوشته اید که" شادی هرگز مساله ای برای من ایجاد نکرده ". عبارت زیبا اما مبهمی است آنرا بیشتر توضیح می دهید؟

ج- شادی حاصل شده چیز خسته کننده ای است. مسیر رسیدن به شادکامی خیلی جذاب تر است و همچنین برنامه ریزی و جستجوی آن.

ترجمه: مهدی فرهادی
منبع:planetmountain

سخنی از شاملو-دریا

2011-09-20T10:09:00.001+04:30

حسرت نبرم به خواب آن مرداب

کارام درون دشت شب خفته ست

دریاییم و نیست باکم از طوفان

دریا همه عمر خوا بش آشفته ست

چشم انداز

2011-09-20T10:08:00.001+04:30

عکس از مهدی فرهادی

بازتاب یک مقاله :"قله پرستی و صعودهای دروغین"

2011-09-20T10:07:00.006+04:30

در مورخ ۱۸ شهریور مطلبی تحت عنوان "قله پرستی و صعودهای دروغین" را در وبلاگ همطناب من نگاشتم و با ذکر مثالی به تحلیل این موضوع پرداختم. بخشهائی از این مطلب در وبلاگ کلاغها نقل شد.
در بخش کامنتینگ این وبلاگ دوستی کامنتی را درج کرده بودند و آقای نصیری این کامنت را در قالب یک پست منتشر کردند.
در ابتدا پاسخ من به کامنت این دوست عزیز در وبلاگ کلاغها:
"این دوست گرامی خیلی تند رفته اند و بنا را بر دروغگوئی آقای قبادی گذاشته اند اما همانطور که در وبلاگ همطناب من نوشته ام این ادعاها مستقیما" از زبان آقای قبادی نقل نشده و امکان دارد که این ادعای دروغ از جانب مسئول هیات کوهنوردی مازندران بوده باشد و آقای قبادی از این موضوع خبر دار نباشد-بهر حال امیدوارم آقای قبادی با تکذیب این ادعا از خود رفع اتهام کند.
ضمنا" این تنها نمونه ادعای دروغین صعود قلل نبوده و تقریبا" هر ساله شاهد این ادعاها هستیم. که باید علل این مشکلات ریشه یابی شده و در جهت حل آنها فرهنگ سازی شود."
اما بخوانید توضیحات ریاست محترم هیات کوهنوردی استان مازندران را در خصوص مطالب مندرج شد ه در وبلاگ همطناب من و کلاغها -این توضیحات در وبلاگ باشگاه کوهنوردی آرش بابل از این مسئول محترم نقل شده:

دلیل مصاحبه آقای شجایی با IRNA بدین شیوه را جویا شده و ایشان بدین صورت پاسخ داده اند: بنده در مصاحبه با واحد خبر، ایرنا ذکر کرده ام که در صعود به قله خانتانگیری تیم آقای قبادی موفق به صعود گردیده اند و نامی از ایشان به عنوان صعود کننده نبرده ام و به طور کلی صعود تیم به منزله صعود کل افراد تیم بوده و ناراحتی برخی از دوستان برایم جالب است و قابل ذکر است خبر درج شده در واحد خبر IRNA برداشت شخصی خبرنگار است."
با تشکر از وبلاگ باشگاه کوهنوردی آرش بابل که بهر حال به این موضوع حساسیت نشان داده و در جهت رفع ابهام آن کوشیدند اما باید اقرار کنم که توضیحات مسئول محترم بهیچوجه قانع کننده نیست و ایشان با این توضیح بیشتر ما را مجاب کردند که چقدر در دروغگوئی متبحر هستند. این مسئول محترم خبر دروغ را برداشت شخصی خبر نگار ایرنا عنوان کرده اند و خواسته اند از خود رفع مسئولیت کنند . ایشان اگر چنین ادعائی دارند به این دو پرسش بنده پاسخ دهند:
۱- چرا ایشان تکذیبیه ای برای این خبرگزاری ارسال نکردند.
۲- آیا مسئول روابط عمومی هیات کوهنوردی استان مازندران که تحت مدیریت آقای شجاعی عزیز است نیز برداشت شخصی خود را نوشته. خبر مندرج و وبسایت هیات کوهنوردی استان مازندران به شرح ذیل است:
"کوهنورد مازندرانی بر فراز قله ی 7010 متری خانتنگری
آقای شادالله قبادی که از کوهنوردان باسابقه و فنی استان نیز می باشد توانست با افتخار و اقتدار قله ی 7010 متری خانتنگری کشور قرقیزستان را از مسیر شمالی صعود نماید و پیروزمندانه به کشور بازگردد. هیات کوهنوردی و صعودهای ورزشی مازندران این صعود را به آقای قبادی ، خانواده محترمشان و همچنین جامعه ی کوهنوردی تبریک عرض می نماید."
من از آقای قبادی عزیز انتظار دارم که بجای سکوت در برابر کسانی که بخاطر منافع شخصی خود تلاش ارزشمند ایشان را -هر چند به صعود قله منتهی نشده-لوث کرده اند خود پرچمدار مبارزه با این رفتارهای دون شان کوهنوردی شوند.
در انتها تکرار می کنم که این رفتارها متاسفانه هر ساله توسط برخی کوهنوردان تکرار شده و برای اصلاح آن باید چاره ای اندیشیده شود.

گزارش صعود دیواره لجور-مسیر تنوره و دیدار

2011-09-20T10:07:00.001+04:30

یکی از برنامه های آمادگی ما برای شرکت در جشنواره سنگنوردی بیستون -سال ۱۳۸۹-برنامه صعود دیواره لجور بود ما در یک برنامه دو روزه دو مسیر تنوره و دیدار را صعود کردیم- مسیر تنوره را در یک کرده سه نفره به اتفاق اشکان زرین تاج و فرح منصوری و مسیر دیدار را من و فرح منصوری صعود کردیم.

در اینجا تنها به برخی نکات که به نظر بنده برای صعود این دیواره باید مد نظر قرار گیرد می پردازم و اطلاعات کامل در خصوص مسیرهای دیواره را می توانید در آدرس http://rock-qaderi.blogfa.com/cat-3.aspx مشاهده کنید.

۱- دیواره در کیلومتر ۴۳ جاده اراک بروجرد قرار دارد که به جاده نزدیک بوده و کاملا" قابل ر‌ویت است در اینجا جاده خاکی از جاده اصلی منشعب شده و به محوطه ای مسطح زیر دیواره ختم می شود.

۲- بعلت نا امن بودن منطقه از پارک کردن اتومبیل خود در محوطه ذکر شده در بالا خودداری کنید و بهتر است اتومبیل خود را در اراک در پارکینگ قرار داده و با آژانس(حدود ۱۰ هزار تومان) به محل دیواره عزیمت کنید.

۳-در منطقه دیواره موبایل آنتن می دهد.

۴-در محل و اطراف پناهگاه آب وجود ندارد و کل آب مصرفی خود را باید به بالا حمل کنید.

۵- برای فعالیت بر روی دیواره حتما" ابزارهای میانی همراه داشته باشید.

۶-مسیر بازگشت از قله دیواره مسیری پاکوب در پشت دیواره است که به پناهگاه منتنهی می شود

۷- با توجه به اینکه مسیر های دیدار-شاخک و فراز به قله منتهی نمی شوند برای بازگشت از این مسیرها باید به سنگچینهای قرار داده شده در مسیر توجه کرد و با دقت زیاد مسیر اصلی را پیدا نمود.

۸-مسیر تنوره گاهی اوقات با برخی مسیرهای دیگر تداخل می کند که برای اجتناب از اشتباه باید به فلشهای تعبیه شده در مسیر توجه کرد.

۹-بطور کلی به سنگنوردانی که برای بار اول وارد این منطقه می شوند توصیه می کنم با سنگوردان محلی یا سایر سگنوردانی که شناخت خوبی از دیواره دارند هماهنگ کرده و در زمان حضور آنها در منطقه حضور یابند

۱۰-فصل مناسب صعود این دیواره بهار و پائیز است.

و حال تصاویری از برنامه ای که ما اجرا کردیم:

نمای دیواره از پناهگاه

نمای قله چت از روی قله لجور

من و همطنابم

پناهگاه دیواره

نمای دیگری از قله چت

نمای دیواره

طول دوم مسیر تنوره

اشکان در حال صعود نفر وسط

طولهای میانی مسیر تنوره

طول 5 مسیر تنوره

نمائی از منطقه از روی دیواره

من و دو همطنابم پس از صعود مسیر تنوره

تصاویر روز دوم برنامه - مسیر دیدار

طول اول مسیر دیدار

اتم

طول 2

من و فرح در طول 2

دوستان اراکی که در صعود مسیر دیدار همراه ما بودند و کمک زیادی به ما نمودند

در انتها از آقایان پژمان زعفری و عباس محمدی که در این برنامه کمکمان کردند قدردانی و تشکر می کنم

قله پرستی و صعودهای دروغین

2011-09-20T10:05:00.003+04:30

عطش صعود به قله ها به هر قیمتی و "قله پرستی" از بیماریهای خطرناکی است که در بین کوهنوردان شایع است از نظر بیماران "قله پرست" فعالیت کوهنوردی آنها تنها در صورتی دارای ارزش است که بتوانند بر قله پای بگذارند با کمال تاسف این بیماری در بین کوهنوردان ما بسیار شایع شده است و اگر برای درمان آن چاره ای اندیشیده نشود در آینده ای نه چندان دور باید برای مرگ این بیمار (فرهنگ کوهنوردیمان) سوگواری کنیم.

هدفم از نگارش این مطلب بررسی روانشناختی و یا جامعه شناختی این رفتار نابهنجار در بین کوهنوردانمان نیست بلکه در اینجا تنها می خواهم به یکی از عواقب این نوع نگرش بپردازم.

هرساله تعداد قابل توجهی از کوهنوردان کشورمان بر روی قلل 7 یا 8 هزار متری تلاش می کنند درحالیکه بسیاری از آنها به بیماری" قله پرستی" دچار شده اند اینان تنها خودرا از لحاظ جسمی و روحی برای فتح قله آماده کرده و هیچگونه آمادگی ذهنی و روانی برای مواجهه با شکست و عدم دستیابی به قله ندارند چنین افرادی درصورت شکست در صعود به قله به شدت در معرض وسوسه دروغگوئی و تمارض به صعود قله قرار می گیرند خصلت زشتی که با کمال شرمندگی قبح و زشتی آن در جامعه ما از بین رفته است.

با توجه به اینکه در ورزش کوهنوردی برخلاف سایر ورزشها هیچ خبرنگار یا تماشاچی بر عملکرد کوهنوردان نظاره نمی کند و حتی گاهی اوقات شرائط نیز اجازه ثبت لحظات صعود را به خود کوهنوردان نیز نمی دهد کوهنوردان به شدت برای دروغگوئی و بزرگنمائی وسوسه می شوند و هر چه از لحاظ فرهنگی و اجتماعی در سطح پائینتری قرار گرفته باشند بیشتر در معرض این وسوسه ها قرار می گیرند این وسوسه ها تنها محدود به شخص کوهنورد نیست و اطرافیان و پشتیبانان آنها نیز که منافعشان به نوعی با موفقیت آنها گره خورده است نیز در معرض آن هستند.

سالهاست که نشانه های زیادی را از صعودهای دروغین کوهنوردان کشورمان بخصوص در صعودهای برون مرزی مشاهده می کردم تیمهای زیادی را دیدم که تا نزدیکیهای قله (50 یا 100 یا 200 متری) پیش می رفتند و بعد از ثبت یک عکس مبهم و یا حتی بدون ثبت عکس یا فیلمی باز می گشتند و ادعای صعود می کردند.

اما امسال مورد جدید و پیشرفته تری را مشاهده کردم که با توجه به اینکه خود در جریان کامل آن قرار دارم برایتان نقل می کنم:

بعد از صعود تیم 8 نفره ما در مردادماه سال جاری به قله خانتنگری و هنگام بازگشت به کمپ اصلی تعدادی از ;کوهنوردان ایرانی را در کمپ 1 قله مشاهده کردم که بعد از تلاش تا ارتفاع 6۰00 متری(قله چاپایف) منتظر هوای مساعد جهت تلاش نهائیشان بودند در حالیکه براساس اطلاعات هواشناسی و درپیش بودن جبهه هوائی نامناسب شانس زیادی برای صعود قله نداشته و بدین خاطر تعدای از آنها وضعیت روحی نامناسب و نگران کننده ای داشتند. در بین این کوهنوردان 4 نفر از ادامه صعود منصرف شده و بعد از ما عازم کمپ اصلی شده و بهمراه ما از کمپ اصلی نیز بازگشته و به ایران بازگشتند.

پس از بازگشت به ایران و در هنگام جستجو در اینترنت با کمال تعجب با خبر صعود یکی از این 4 نفر از زبان رئیس هیات کوهنوردی استان مازندران مواجه شدم این مسئول محترم با یکی از خبرگزاریهای رسمی مصاحبه کرده و صعود قله خانتنگری را به هم استانی قهرمانشان تبریک گفته بودند. البته این احتمال وجود دارد که این ادعا از جانب کوهنورد مزبور نبوده باشد و مسئول محترم اهداف خاص خودش را از این مصاحبه داشته باشد ولی بهر حال سکوت ایشان در برابر این خبر نیز به منزله تائید آن است.

در اینجا لینک و تصویر خبر مذکور را مشاهده فرمائید:

لینک۱- لینک ۲ - لینک ۳ - لینک۴

درحالیکه در عرصه کوهنوردی پیشرفت جدی ای نداشته و حتی عقبگرد نیز داشته ایم اما با کمال تاسف به نظر می رسد در دروغگوئی پیشرفت چشمگیری داشته ایم چرا که اگر در گذشته از 100 یا 200 متری قله بازمی گشتیم و ادعای صعود می کردیم حالا این عدد را به رکورد حدود 1000 متری رسانده ایم. تا 6000 متر صعود کرده و ادعا می کنیم که قله 7010 متری را صعود کرده ایم.

سخنم را با بخشی از یک مصاحبه با رینهولد مسنر کوهنورد افسانه ای و اولین فاتح 14 قله 8000 متری به پایان می رسانم :

پرسش:شما معنی شکست را می دانید,چگونه شخص می تواند خود را از عواقب یک صعود که به شکست منتهی می شود رها کند؟شخص از این شکست چه یاد می گیرد؟

پاسخ:یک کوهنورد هوشیار هیچگاه شکست نمی خورد. شما از شکست است که درس می گیرید نه از پیروزی. برای رسیدن به آگاهی کامل خیلی مهم است که محدودیتهای شخصی خود را بشناسیم و اینها تنها با تجربه حاصل می شود. من کوهنوردی هستم که بیش از هر کس دیگری در صعود به 8000 متری ها شکست خوردم. من قلل 8000 متری را 18 بار صعود کردم زیرا به صعود علاقمند بودم نه رکورد.من اگر شکست نمی خوردم(همانطور که در دائولاگیری,ماکالو و لوتسه شکست خوردم) به سکون و رخوت می رسیدم. من ثابت کردم که می توانم خود را درگیر یک چالش بزرگ کنم همچنین می دانم چه زمانی باید از ادامه صعود منصرف شده و راه بازگشت را در پیش بگیرم.

دریای ابر

2011-09-20T10:04:00.002+04:30

قله ماسه چال-عکس از مهدی فرهادی

تصاویر استقبال از کوروش نگهبان پس از فتح گاشربروم یک

2011-09-20T10:04:00.000+04:30

کوروش نگهبان کوهنورد توانمند و با انگیزه باشگاه دماوند روز یکشنبه پس از تلاشی سخت بر روی قلل گاشربروم یک و دو در کشور پاکستان در میان استقبال دوستان و همباشگاهیهایش وارد کشور عزیزمان ایران شد.
این صعود را به این کوهنورد پرتلاش تبریک می گویم.

تصاویری از صعود قله خان تنگری-مرداد90

2011-09-20T10:00:00.002+04:30

۱۴ مرداد ۱۳۹۰ گروه ۸ نفره ما متشکل از ۴ کوهنورد از باشگاه دماوند ۳ کوهنورد از گروه تهران و یک کوهنورد آزاد به سرپرستی امیر حسین جابر انصاری بعد از یک تلاش حدود ۱۲ ساعته از کمپ ۳ به ارتفاع ۵۸۵۰ متر توانست قله ۷۰۱۰ متری خانتنگری را صعود کند. فرح منصوری دومین بانوی ایرانی صعود کننده به قله خانتنگری و اولین بانوی ایرانی صعود کننده از جبهه دشوار شمالی این قله بود که بطور ویژه این صعود را به او تبریک می گویم
صعودی که شروع آن با یک شوک روحی بزرگ همراه بود . خبر درگذشت لیلای اسفندیاری دوست و همنورد دیرینمان در باشگاه دماوند ضربه بزرگی بود که داغ آن هیچگاه در حین و پس از صعود رهایمان نکرد.
من و همسرم فرح این صعود را به روح بلند و آزادهء لیلای عزیزمان تقدیم می کنیم.

جمعه ۱۴ مرداد ۱۳۹۰ من و فرح بر فراز قله خانتنگری

بعلت اینکه با دوربین خود تصویری از صعود سایر همنوردانم ثبت نکرده بودم و تنها دقایقی از آنها فیلم تهیه کرده بودم عکسهای این عزیزان را در وبلاگ قرار نداده ام و به محض دریافت تصاویر انها این عکسها را نیز در وبلاگ قرار خواهم داد.

مقاله: تکنیکهائی برای صعود شکافها در سنگنوردی

2011-07-12T09:21:00.002+04:30

هنگامی که تازه صعود از شکافها را یاد گرفته بودم ,بیشتر به شکافهای تنگ که با لاخ کردن دست قابل صعود بودند علاقمند بودم. اما وقتی که شکافها قدری عریض تر می شدند-حدود 3 اینچ- این علاقه و توان من در صعود شکافها فروکش کرد. همزمان با طی دوره های کارآموزی من شروع به کشف راههایی نمودم تا بر ترسم در صعود این نوع شکافها غلبه کنم. من سر انجا موفق شدم و توانستم در صعود شکافهای عریض تر به تبحر بالائی برسم.

مراحل اجرای این شیوه صعود بدین شکل است:دست سمت بالایتان را به سمت بالا حرکت دهید(انگشتانتان را نیز به پائین متمایل کنید)و آرنج خود را نیز بیرون بدهید, سپس پنجه دست خود را به شکل فنجان شکل دهید تا با عرض شکاف هماهنگ شود و همزمان قدری آنرا بچرخانید تا کاملا" در شکاف لاخ شود آرنج خود را نیز قدری پائین آورده تا کاملا" دستتان در شکاف گیر کند. حالا دست پائین خود رادر حالیکه انگشتانتان به سمت بالا متمایل است به داخل شکاف ببرید و فاصله آن 6 تا 12 اینچ پائینتر از دست بالائی باشد. پنجه دست پائین را نیز مانند دست بالائی فنجانی نموده و قدری بچرخانید و آرنج را به سمت پائین بدهید تا کاملا" دستتان در شکاف لاخ شود.

حالا باید تعیین کنید که کدام پایتان را باید به سمت بالا حرکت دهید. شما می توانید پایتان را به طرفین حرکت داده یا آنها را بصورت ضربدری حرکت دهید- و یا برای حرکت پا می توانید زانویتان را بیرون دهید(این کار به آزاد سازی پایتان کمک نموده و آنرا در جهت مناسب برای حرکت بعدی قرار می دهد). پای مزبور را بالا ببرید و و در حالیکه انگشت شصت تان به بالا متمایل است آنرا داخل شکاف قرار داده و زانویتان را بچرخانید تا موازی شکاف قرار گیرد. این کار باعث می شود که شما به حالت ایستائی لازم برای شروع حرکات بعدی برسید. این کار را برای پای دیگر تکرا نموده سپس روند حرکت دستها را دوباره مطابق روش فوق تکرا کرده و به صعود ادامه دهید.

دست هدایت.

عموما" وقتی شکاف به سمت چپ تغییر مسیر می دهد شما با دست چپ حرکتتان را هدایت می کنید و برعکس.

در یک کنج,بهترین راهکار این است که هدایت توسط دستی که با سطح صاف مجاور کنج درگیر است( و یا با سطح مجاوری از کنج که لبه ای برای گرفتن دارد) انجام گیرد.این امر به شما کمک می کند که برای رسیدن به بیشترین تعادل و ایمنی در صعود دستانتان همواره از زانوانتان در سطح بالاتری قرار گیرد.

به این نکته توجه داشته باشید که هرچه شما دستتان را بیشتر در شکاف فرو ببرید بالاتنه تان بیشتر به سمت پای پائینتان می چرخد.شما بطور مستقیم داخل شکاف را نخواهید دید اما نگران نباشید همه چیز رو به راه است.

چیزی که مهم است این است که جایگاه محکمتان را بر روی سنگ حس کنید.

ابزار گذاری

از قرار دادن ابزارهای میانی در بالاترین حد دسترستان اجتناب کنید. با دست بالائیتان یک گیره تا حد امکان محکم را گرفته سپس ابزار میانی را چند اینچ پائینتر از محل اتصال دستتان به سنگ و یا حوالی کمرتان قرار دهید که شیوه و محل قرار گیری ابزار بستگی به میزان اطمینانی که به شما می دهد و همچنین میزان شکستی که در طناب ایجاد میکند دارد.وقتی که می خواهید حرکتی را بزنید ابتدا مقداری ریلکس شوید و حتی یکی از دستانتان را از شکاف بیرون کشیده و قدری آنرا تکان دهید سپس هنگام اجرا مراقب باشید که حرکتتان دچار اخلال نگردد.در یک کنج مراقب باشید که ابزارهای میانی در سمتی از هارنس شما قرار گیرد که روی سطح دیواره کشیده نشود.

چرخنده

در ابتدا من مانند بیشتر سنگنوردان از روش فنجانی کردن کف دست در شکافهای عریض استفاده می کردم اما این روش اغلب نا مطمئن و غیر ایمن بود. اما سرانجام تشخیص دادم که بهتر است که دستم را فنجانی کرده و مقداری آن را بچرخانم(بستن یک نوارچسب دور دست در حل این مشکل مؤثر است). در حالیکه انگشتانتان را صاف نگه داشته اید کف دستتان را فنجانی کرده و داخل شکاف فرو کنید. سپس کف دستتان را به سمت انگشت کوچکتان بچرخانید(بدون توجه به اینکه انگشتان دستتان به سمت داخل شکاف قرار گرفته یا خارج آن دست راست را در جهت عقربه های ساعت و دست چپ را در خلاف جهت عقربه های ساعت بچرخانید). وقتی شما این حرکت را درست انجام می دهید قسمت کناری کف دستتان در سمت انگشت کوچک بر یک طرف شکاف فشار خواهد آورد

و قسمت پشت دستتان در زیر انگشت اشاره بر سطح دیگر شکاف مماس شده و فشار می آورد. این حرکت باعث ایجاد نیروی گشتاوری می شود که با تمرین زیاد در اجرای آن این نیرو می تواند وضعیتی ایمن و یک گیره راحت دستی را برای شما ایجاد کند.

انگشتان رو برو

نکته مهم دیگر در صعود شکافها این است که دستانتان را طوری جهت دهی کنید که انگشتان دو دست مقابل هم قرار بگیرند. بدین معنی که انگشتان دست بالاتر به سمت پائین متمایل شود و انگشتان دست پائین رو به بالا.در این روش شما بذدون اینکه دستانتان را از شکاف خارج کنید به سمت بالا حرکت می کنید بطوریکه یک دستتان همواره بالای دست دیگر قرار می گیرد که نقش هدایت کننده صعود را بع عهده دارد و دست پائینتر نیز درون شکاف و در پی دست بالائی به حرکت می کند. بخاطر اینکه همواره دو دست شما داخل شکاف قرار دارد این روش از ایمنی بالائی برخوردار است. میزان فرو رفتن دستها به داخل شکاف بستگی به احساس شما دارد(محل های مناسب را داخل شکاف بیابید).

چندین تابستان پیش, بهمراه یک سنگنورد اهل کبک کانادا بنام Sueبرای سنگنوردی به دره ماپل(Maple) رفتم. بعد از یک نیمروز سنگنوردی من با اصطلاحات زبان او آشنا شدم. حوالی ساعت 3 بعد از ظهر از او درخواست کردم که از غارpipe dream بازدید کنیم که او هم پذیرفت ما به سمت غار حرکت کردیم و در آنجا گروهی از سنگنوردان را مشاهده کردیم که در حال فعالیت بر روی مسیرهای سقف غار هستند. من مشاهده کردم که یکی از سنگنوردانی که در حال فعالیت بر روی سقف غار بود یک اسلینگ 24 اینچی را در رولی که درست در ابتدای مسیر کلاهک بود انداخته است. من در حال فکر کردن به علت این کار شدم که دوستمSue به آن اسلینگ اشاره کرد و گفت چه کار عاقلانه ای ,این اسلینگ بلند باعث می شود که در صورت سقوط سر سنگنورد به سقف غار برخورد نکند. من این نکته را به ذهنم سپردم. در سنگنوردی ورزشی ما معمولا" اسلینگهای بین 4 تا 6 اینچ را همراه داریم در حالیکه منطقی است که ما حد اقل دو اسلینگ بلند و دو اسلینگ با کارابینهای پیچ دار همراه داشته باشیم و هنگامی که به مسیرهایی برمی خوریم که سطح سنگ ناجور و نا همواری دارند و یا رول بولتهای ضعیفی دارند و یا در سقفها و کلاهکهای بزرگ مورد استفاده قرار گیرند.

شرائط دیگری نیز وجود دارد که استفاده از اسلینگهای بلند را توجیه می کند که در زیر بدان اشاره می شود:

مسیر نامنظم بولتها.

یکی از دلائل عمده استفاده از اسلینگهای بلند قرار گرفتن رول بولتها در خارج از مسیر صعود است که این امر می تواند باعث ایجاد شکست در طناب گردد.برخی بولتها خارج از مسیر کوبیده می شوند یا در داخل یک فرورفتگی قرار می گیرند و یا بخاطر ضعیف بودن سنگ یا نبودن سطح صاف مناسب در جای نا مناسب و خارج از مسیر حرکت کوبیده می شوند.

شکست طناب برای شخص سرطنابی که برای یک حرکت سریع باید طناب را بکشد امر مطبوعی نیست و این عدم راحتی او در صعود می تواند بدین طریق به حمایتچی او منتقل شود که اتهام بد حمایت کردن به او زده شود.

استفاده از اسلینگهای بلند می تواند شکست طناب را تقلیل داده و مسیر حرکت طناب را به مسیر مستقیم نزدیک کند و اصطکاک بین طناب و سنگ و ابزارها را نیز کاهش دهد.

کارگاهها

اغلب تا موقعی که شما آخرین میانی را کار نگذاشته اید نمی توانید محل مناسب و راهکار ایجاد کارگاه را بیابید.گاهی اوقات شرائط و ویژگی سنگ به شما اجازه نمی دهد که فاصله 12 اینچ بین رول لولتها را رعایت کنید و یک بولت ممکن است چند اینچ بالاتر از موقعیت مناسبش باشد در این مواقع شما می توانید با استفاده از یک اسلینگ بلندتر کارگاه را به وضعیت مناسب و استانداردش برسانید.

گشایش مسیر

یکی دیگر از کاربردهای اسلینگ بلند موقعی است که شما بر روی یک مسیر جدید فعالیت می کنید. گاها" پیش می آید که مجبورید یک رول را قدری بالاتر از حد نرمال از رول قبلی بزنید و این امر شما را دچار اضطراب می کند با استفاده از یک اسلینگ بلند شما می توانید زودتر طناب را از میانی رد کرده و با اطمینان بیشتری صعود خود را ادامه دهید.

سقف ها و غارها

استفاده از اسلینگ بلند در زیر سقفها مخصوصا" کنج اولیه زیر سقف باعث کمتر شدن شکست طناب می شود و همچنین استفاده از اسلینگ بلند در میانی قبل از لبه خروجی سقف باعث می شود که طناب بر روی لبه سنگ کشیده نشود و حرکت فرد صعود کننده راحت تر شود. در هنگام صعود سقفها حمایت دینامیک بهمراه استفاده از اسلینگ بلند باعث راحتی بیشتر در صعود می شود.

اول ایمنی

اگر شما در حال فعالیت بر روی مسیری هستید که برآمدگی ها یا فرو رفتگی ها و یا لبه های سنگ می تواند باعث باز شدن کارابینی که طناب از آن عبور می کند شود استفاده از اسلینگهای بلند می تواند از درگیر شدن این کارابین ها با عوارض مذکور جلوگیری کند.

ابزارهای خود را ارتقا دهید

برای کوهنوردان با تجربه, اسلینگ 24 اینچی مانند یک گنج گرانبها است.در مواقعی که نیاز به اسلینگهای کوتاه تر داریم با سه لا کردن آن می توان یک اسلینگ 8 اینچی ایجاد کرد و یا با دو لا کردن آن یک اسلینگ 12 اینچی ایجاد کرد.برای دو لا کردن اسلینگ همانطور که در شکل مشاهده می شود کارابین پائین را از داخل کارابین بالائی رد کرده و در حلقه ایجاد شده تسمه اسلینگ می اندازیم.

بهمراه داشتن کارابینهای پیچ دار یک برگ برنده برای هر سنگنورد است چرا که باعث ایمنی بیشتر می شود. اسلینگهای دارای کارابین پیچ دار را می توان در اولین میانی و همچنین در کارگاهها که به سطح ایمنی بالاتری نیاز دارند استفاده کرد.

یک نکته نهائی در خصوص کارگاهها: اطمینان حاصل کنید که کارابین ها خلاف جهت هم باشند و دهنه آنها نیز رو به بیرون باشد.

منبع: اینترنت

ترجمه: فرح منصوری-مهدی فرهادی

گزارش مصور قله ولاش-بروجرد

2011-07-03T16:46:00.002+04:30

سالها بود که آرزوی صعود به حد اقل یکی از قلل رشته کوه گرین را در ذهن می پروراندم کوههائی که دوران کودکی و نوجوانی ام را در دامان آنها گذرانده ام دورانی که هنوز وارد حیطه کوهنوردی نشده بودم و این کوهها که روزی نبود که لحظاتی را به نگریستن بر آنها نمی گذراندم برایم اسرار آمیز و دست نیافتنی بود.

کوههائی که کشش و جاذبه آنها مرا هیچگاه رها نمی کرد و شاید افسون آنها بود که 3 سال پس از مهاجرتم از بروجرد به تهران و آشنا شدن با مقوله کوهنوردی مرا جذب این رشته کرد و هنوز هم کشش و جاذبه اش مرا رها نکرده و کوهنوردی بعنوان یکی از ارکان اصلی زندگی من درآمده.

چندین بار تصمیم به صعود قلل شمال بروجرد گرفتم که هر بار به دلیلی موفق نشدم. اما سر انجام در سال سیزدهم کوهنوردی ام(سال 90) دوستی عزیز بنام آقای ملک پیشنهاد صعود قله ولاش(مشکلترین و بلندترین قله شهرستان بروجرد) را به من داد و من بی درنگ پذیرفتم.

شوق عجیبی برای عزیمت به کوهستان رویایی دوران کودکی ام داشتم.

و سرانجام بهمراه هشت همنوردم موفق به دستیابی به ستیغ قله زیبا و سرسخت ولاش شدم.

قله ولاش با ارتفاع 3620 متر یکی از قلل رشته کوههای گرین (از رشته کوههای زاگرس در نیمه ی غربی ایران) است. گرین رشته کوهی است که در میان سه شهر بروجرد، الشتر و نهاوند قرار دارد. این رشته کوه قلل بسیاری دارد که از معروف ترین های آن می توان به سکوزان(با نام محلی: سه گر)، چهل نابالغان، یال کبود ، ولاش، پیازکاران،سفره و شیر برفی اشاره کرد.

راهنمای ما برای صعود این قله آقای نخجوانی از کوهنوردان خوب شهرستان بروجرد بود که بزرگوارانه ما را در صعود این قله کمک کردند.

برنامه در مدت یکروز اجرا شد. حرکت از روستای ونائی:۴:۳۰ - قله:۱۵ بازگشت به روستا: ۲۰:۰۰

عکسها: مهدی فرهادی

خانتنگری 90

2011-07-03T16:45:00.000+04:30

امسال قصد داشتم که بهمراه یکی از دوستان صعودی به قله گاشربروم ۲ و درصورت مساعد بودن شرائط گاشربروم ۱ داشته باشم.
اما به دلائل مختلف سر انجام برنامه را به قله ۷۰۱۰ متری خانتنگری تغییر داده و این تغییر باعث شد که همسرم(فرح منصوری) نیز بتواند در اولین صعود برون مرزیمان همراه من باشد.

تاریخ اجرای برنامه مردادماه سال جاریست.
اعضاء تیم به شرح ذیل می باشند

١. امير حسين جابر انصاری ( سر پرست تيم)

دبير کميته کوهنوردی فدراسيون کوهنوردی و صعودهای ورزشی

عضو باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند

٢. سليم شالوم(مسئول فنی)

عضو باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند

۳. مهدی فرهادی

عضو باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند

۴. فرح منصوری

عضو باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند

۵. عباس توسلی

مسئول تحقيق و پژوهش فدراسيون کوهنوردی و صعودهای ورزشی

تقدیم به دوستان سبزم

2011-02-15T09:16:00.000+03:30

ابتدا شما را نادیده می گیرند. سپس به شما می خندند، بعد با شما مبارزه می کنند. آنگاه شما پیروز خواهید شد

(ماهاتما گاندي)

سایتBlogspotهم فیلتر شد

2011-02-15T09:15:00.000+03:30

مدتی است که با وارد کردن آدرس وبلاگم پیامی را با این مضمون مشاهده می کنم که بعلت قوانین"فلان و فلان"دسترسی به این تارنما مقدور نمی باشد.

جالب است که قوانین ما چنان تنگ نظرانه شده که تشکیل یک وبلاگ کوهنوردی نیز کاری خلاف قانون است.

البته اگر اسم وبلاگ من "همطناب با بصیرت من" بود شاید قضیه فرق می کرد و اگر بجای مطالب کوهنوردی در خصوص راههای مبارزه با جنگ نرم می نوشتم راه ساده تری در پیش داشتم.

امید که این مشکل زودتر حل شود وگرنه شاید مجبور شوم وبلاگ جدیدی را در Blogfa راه اندازی کنم البته با همان عنوان "همطناب من"

چند لینک جالب دیواره نوردی

2011-02-08T10:08:00.000+03:30

140 عکس زیبای دیواره نوردی را در این جا ببینبد

http://www.bigwalls.net/climb/SlideWeb/index.html

فیلم های جالبی از دیواره نوردی را اینجا ببینید:

http://www.bigwalls.com/climbMovies/

اطلاعات جامع و جالبی را درخصوص مسیرهای دیواره نوردی دره یوسه میتی می توانید در این سایت مشاهده کنید

http://www.supertopo.com/climbingareas/bigwalls.html

گاشربروم 2 هم زمستانه صعود شد

2011-02-03T18:23:00.000+03:30

بالاخره گاشربروم2 هم زمستانی صعود شد. قدرت و اراده سه کوهنورد آهنین(سیمون مورو,دنیس اوروبکو و کوری ریچاردز) توانست این غول سرکش 8000 متری را مقهور خود کند.
این اتفاق تاریخی دیروز چهارشنبه 13 بهمن ساعت 11 رخ داد. و گاشربروم 2 عنوان اولین قله منطقه قراقروم را یافت که در زمستان صعود شد.

کروکی گرده آلمانها

2011-02-01T19:19:00.000+03:30

امسال در صعودی که به قله تخته سلیمان داشتم این تصویر را از قله علم کوه و گرده آلمانها گرفتم وکروکی مسیر صعود گرده را از گردنه شانه کوه روی ان رسم کردم. با توجه به اینکه من تا کنون چنین کروکی از گرده آلمانها را جائی مشاهده نکرده ام با وجود اینکه قبلا" آنرا در گزارش دیواره علم کوه و بین سایر عکسهای مسیر ارائه داده بودم یکبار دیگر بصورت مجزا آنرا به علاقمندان تقدیم می کنم امید که مفید واقع شود.

گزارش تصویری مراسم بزرگداشت جانباختگان حادثه دیزین توسط باشگاه دماوند

2011-01-30T20:27:00.001+03:30

مراسم بزرگداشت جانباختگان حادثه بهمن جاده شمشک دیزین سال88 شنبه نهم بهمنماه در سالن شهریاران جوان توسط باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند برگزار گردید.

سخنرانی مدیرعامل باشگاه دماوند و رئیس هیات کوهنوردی استان تهران و ذکر خاطرات دوستان و خانواده های جانباختگان از این عزیزان و همچنین پخش فیلم مصاحبه با خانواده های جانباختگان- تهیه شده توسط باشگاه دماوند و در انتها اهداء لوح یادبود به خانواده ها از بخشهای عمده این مراسم بود

عکسها از مهرداد شهلائی

وضعیت هوای قله دماوند در تعطیلات آخر هفته

2011-01-30T16:47:00.000+03:30

برای مشاهده وضعیت هوای قله دماوند در 6 روز آینده می توانید به لینکهای ذیل مراجعه کنید:
http://www.snow-forecast.com/resorts/Damavand/6day/bot
http://www.snow-forecast.com/resorts/Damavand/6day/mid
http://www.snow-forecast.com/resorts/Damavand/6day/top

گزارش جشنواره بیستون در لیبراسیون

2011-01-30T14:53:00.006+03:30

مطلب ذیل ترجمه مقاله ای است از لیبراسیون که در 24 ژانویه به چاپ رسیده و توسط آقای ابراهیم نوتاش کوهنورد ایرانی مقیم فرانسه و بانی اصلی جشنواره بیستون ترجمه شده و بنده آنرا عینا" از وبلاگ کوه قاف برداشت کرده و در اختیار دوستان قرار می دهم نکته جالب توجه در این مطلب دقت نظر و ریزبینی نویسنده مقاله است که به خوبی نقاط مثبت و منفی این جشنواره را بیان نموده است.

جشنواره بیستون
به قلم فرانسوا کرل

جمهوری اسلامی برای اولین بار یک گروه خارجی از سنگ نوردان حرفه ای را در خاک ایران پذیرا شد. ۲۴ کوهنورد اروپایی و ۷۰ کوهنورد ایرانی مسیرهای جدیدی را در کوه بیستون گشایش کردند. ۲۴ سنگ نورد خارجی پس از پیاده شدن از اتوبوس در کوهپایه بیستون در ۶۰۰ کیلومتری جنوب غربی تهران، از عظمت کوه بیستون متعجب شدند. یک دیواره آهکی که ناگهان در دشتی هموار در نزدیکی شهر کرمانشاه و مرز عراق سر برآورده است. منظره ای به واقع باشکوه: ۱۲۰۰ متر ارتفاع، ۵ کیلومتر عرض، دیواره ای عمودی، حفره های مناسب سنگ نوردی و گرده های فشرده.

سم بوژی، کوهنورد ۳۶ ساله فرانسوی با تعجب و زمزمه کنان می گوید: "دیواره بلندی است!" او راهنمای کوهنوردان در شهر شامونی در شرق فرانسه است که در کوهپایه مون بلان قرار گرفته. او متخصص "بیس جامپ" است، یعنی پریدن از بالای دیواره ها و باز کردن چتر نجات پس از چند ثانیه. خانم جرالدین فاسناخت، دوست سوئیسی او نیز یک بیس جامپر است. سنگ نوردان دیگر در ذهن خود و با دست مسیرهای صعود را بررسی می کنند. بیش از ۱۰ مسیر در این دیواره گشایش شده، ولی قسمت اعظم آن همچنان بکر باقی مانده. جشنواره بین المللی سنگ نوردی بیستون آغاز می شود. اقامت در یک کاروانسرای صفوی قرن شانزدهم
امروز ۱۷ اکتبر است. مراسم افتتاحیه به زودی آغاز می شود و از فردا ۲۴ کوهنورد غربی و ۷۰ کوهنورد ایرانی به مدت ۵ روز این کوه را درهم می پیمایند. این رویداد ورزشی اولین گردهمایی بین المللی سنگ نوردان در ایران پس از انقلاب اسلامی است. برای ابراهیم نوتاش، مهندس سابق و کوهنورد ۶۷ ساله که از ۲۰ سال پیش در فرانسه اقامت دارد، و فرانسوا برنار، راهنمای ۴۶ ساله در شامونی و یکی از معدود کوهنوردان ماجراجویی که بدون حمایت توانسته اورست، قطب شمال و قطب جنوب را فتح کند، این یک جدال ورزشی و همچنین دیپلماتیک است. ابراهیم نوتاش به حمایت فدراسیون کوهنوردی و سنگ نوردی ایران [یک نهاد دولتی] و همچنین انجمن کوهنوردان ایران، سرپرستی کوهنوردان ایرانی را به عهده گرفته، و فرانسوا برنار نیز با حمایت سازمان کوه های بلند [GHM]، که یک گروه بین المللی از کوهنوردان حرفه ای در فرانسه است، سرپرستی هیأت خارجی را برعهده داشت. در حدود ۱۰ کوهنورد بریتانیایی و آمریکایی نیز داوطلب شرکت در این جشنواره بودند، ولی حکومت جمهوری اسلامی از صدور روادید برای این افراد خودداری کرد. کوهنوردان ایتالیایی نیز دعوت ایران را نپذیرفتند. جدا از دو کوهنورد اسلوونی [که یکی از آنان مارکو پرزلی، از بهترین کوهنوردان جهان است] و جرالدین فاسناخت سوئیسی، کلیه سنگ نوردان فرانسوی بودند که تقریباً تمامی آنان از راهنمایان کوهستان و از اهالی شامونی محسوب می شوند. از بین ۷۰ کوهنورد ایرانی، کارشناسان ۵۰ نفر را انتخاب کردند و از ۲۰ کوهنورد کرمانشاهی نیز برای حمایت های فنی دعوت بعمل آمده بود: تجربه آنها در دیواره بیستون به واقع با ارزش بود.
مراسم افتتاحیه این جشنواره در کوهپایه بیستون در یک کاروانسرای قرن ۱۶ برگزار شد. ۳۰۰ نفر در این مراسم حضور داشتند: تمامی مقامات و مسؤولان منطقه کرمانشاه، ده ها روزنامه نگار، یک گروه ارکستر و یک گروه رقصنده... (منظور ایشان ورزشکاران باستانی کار است) استاندار کرمانشاه با غیرمنتظره خواندن حضور کوهنوردان خارجی خطاب به آنان اظهار داشت: "ما می خواهیم در ذهن شما بهترین تصویر را از خود ترسیم کنیم." قابل ذکر است که توریست های خارجی چندان به ایران مسافرت نمی کنند.

در این ازدحام، تبادل نظر میان ایرانیان و خارجی ها به سختی پیش می رفت. مشکل زبان و خجالتی بودن نیز مانع از آشنایی بود. در این میان همه می دانستند که تعدادی عوامل امنیتی و حراستی با لباس شخصی نیز حضور دارند. در پایان مراسم، یک مرد فرانسوی به گروهی از جوانان ایرانی، متشکل از چند پسر ورزشکار و دخترهای کم حجاب نزدیک شد. آنها در گوشه ای از سالن ایستاده بودند. یکی از لباس شخصی ها به سمت دختری که انگلیسی صحبت می کرد فریاد کشید: روسری آن دختر کمی عقب رفته بود. تبادل نظر به راحتی پیش نمی رفت.
مراسم که تمام شد، کوهنوردان ایرانی کاروانسرا را ترک کردند. آنها در ۱۰ کیلومتری کاروانسرا در محل صلیب سرخ در اتاق های غیرمختلط اقامت گزیدند. خارجی ها اجازه اقامت در کاروانسرا که محلی وسیع و مناسب بود را داشتند: دوش، یخچال، شوفاژ مرکزی. این محل از سوی دولت برای جشنواره و توریست هایی که ممکن است در آینده بیایند بازسازی شده بود. زیرا قرار است این ساختمان به یک هتل تبدیل شود: بیستون دارای کتیبه هایی به قدمت ۲۵۰۰ سال است که در لیست میراث فرهنگی یونسکو نیز قرار دارد. کوهنوردان ایرانی و خارجی هیچ شبی دور هم جمع نشدند. تبادل نظر آنان تنها روی دیواره های سنگی امکان پذیر بود.

فردای آن روز کوهنوردان زیر دیواره بیستون جمع شدند. گروه هایی متشکل از سنگ نوردان ایرانی و خارجی باید تشکیل می شد، ولی این مسأله مستلزم وقت و مشورت بود. راهنمایان خارجی می دانند که برای گشایش مسیرهای جدید روی دیواره تنها ۵ روز زمان دارند. گروه ها مشخص شده اند. یک گروه نیز از زنان کوهنورد تشکیل شده: استفانی مورو، یک راهنمای ۳۰ ساله؛ ماریون پواتون، ۲۵ ساله و از اعضای گروه نظامی کوه های بلند؛ شیما، راهنمای کوه های منطقه دماوند؛ و ژورا، خلبان هواپیمای مسافربری.
این چهار زن جوان روسری های خود را روی کلاه کاسک شان گذاشته اند و بخاطر راحتی در صعود از دیواره، تی شرت های آستین کوتاه به تن دارند. اینجا دیگر نگهبان سخت گیری حضور ندارد. مأموران امنیتی، مجهز به بیسیم، بی شک آنان را تا زیر دیواره دنبال کرده اند، ولی آنها به دلایل امنیتی آنجا هستند. در حدود ۱۰ سال قبل یک توریست در این محل مورد تجاوز قرار گرفت. ابراهیم نوتاش می گوید: "نباید اتفاقی برای خارجی ها بیفتد." ۱۵ لیتر آب برای گرمای ۴۵ درجه
کوهنوردان به مدت ۵ روز زیر آفتاب سوزان صخره نوردی کردند. سنگ نوردی حتی اگر صخره ها صاف و هوا نفس گیر باشد، ورزشی مفرح و اشتیاق آفرین است. چند تن از کوهنوردان ایرانی، خارجی ها را در باز کردن مسیرهای جدید حمایت می کردند. خارجی ها موفق شدند ۵ طول و ایرانی ها ۳ طول از راه های جدید را باز کنند. مارکو پرزلی، مانو پلیسیه، و لوکا لیندیک هر روز قبل از سپیده صبح با کوله پشتی هایی که هر یک حاوی ۱۵ لیتر آب بودند، از کاروانسرا راه می افتادند و شب ها خسته و درمانده بازمی گشتند. مسؤولان مراقب اند که همیشه یک یا دو ایرانی همراه آنها باشند. دیواره بیستون به لطف همت و کمک آنان مسیر جدیدی را تا قله بیستون برای سنگ نوردان باز کرده است. و این همان جاذبه ای است که کوهنوردان مجرب به دنبالش هستند.
جرالدین فاسناخت که با حمایت حسام، محسن و مهرداد صعود می کرد، از ارتفاع ۸۰۰ متری پرید و قبل از باز کردن چتر نجات، با لباس مخصوص خود روی دشت بیستون به پرواز درآمد. به او لقب "پرنده بیستون" دادند. او اولین زنی است که در ایران عملیات بیس جامپ انجام داده و تحسین حاضرین را که با تبلیغات محلی از چنین رویدادی مطلع شده بودند برانگیخت. محمد بهره ور، رییس سابق انجمن کوهنوردان ایران و دوست فرانسوا برنار که در سال ۲۰۰۷ دیواره بیستون را به او نشان داد می گوید: "هر روز صحبت از جشنواره است. مردم بسیار علاقه مندند و مدام سؤال می کنند. من امیدوارم که چنین رویدادهایی باعث شود تا ایرانیان بیشتر به ورزش سنگ نوردی روی آورند." او همچنین می افزاید: "به لطف این جشنواره، ایرانی ها دیدند که سن یا جنسیت هیچ ارتباطی با توان برای صعود یا گشایش مسیرهای جدید ندارد. دخترها دیدند که جرالدین چطور از روی صخره پرید. این مسأله موجب تشویق آنان شد."
او نیز به مانند مسؤولان انجمن کوهنوردان ایران از افراط در مسایل امنیتی، جداسازی کوهنوردان ایرانی از کوهنوردان خارجی در زمان هایی غیر از سنگ نوردی، گله مند بود. برخی از ایرانیان در این خصوص اظهار داشتند: "اگر می دانستیم وضعیت به این صورت است، هرگز نمی آمدیم." منبع: لیبراسیون، ۲۴ ژانویه

این توصیه ها را جدی بگیرید

2011-01-29T14:05:00.003+03:30

مهم نیست چه سنی داری هنگام سلام کردن مادرت را در آغوش بگیر.

اگر کسی تو را پشت خط گذاشت تا به تلفن دیگری پاسخ دهد تلفن را قطع کن.

هیچوقت به کسی که غم سنگینی دارد نگو " می دانم چه حالی داری " چون در واقع نمی داني.

یادت باشد گاهی اوقات بدست نیاوردن آنچه می خواهی نوعی شانس و اقبال است.

هیچوقت به یک مرد نگو موهایش در حال ریختن است. خودش این را می داند.

از صمیم قلب عشق بورز. ممکن است کمی لطمه ببینی، اما تنها راه استفاده بهینه از حیات همین است.

در مورد موضوعی که درست متوجه نشده ای درست قضاوت نکن.
وقتی از تو سوالی را پرسیدند که نمی خواستی جوابش را بدهی، لبخند بزن و بگو: "برای چه می خواهید بدانید؟"

هرگز موفقیت را پیش از موقع عیان نکن.

هیچوقت پایان فیلم ها و کتابهای خوب را برای دیگران تعریف نکن.

راحتی و خوشبختی را با هم اشتباه نکن.

هیچوقت از بازار کهنه فروشها وسیله برقی نخر.

شغلی را انتخاب کن که روحت را هم به اندازه حساب بانکی ات غنی سازد.

سعی کن از آن افرادی نباشی که می گویند : " آماده، هدف، آتش "

هر وقت فرصت کردی دست فرزندانت را در دست بگیر. به زودی زمانی خواهد رسید که او اجازه این کار را به تو نخواهد داد.

چتری با رنگ روشن بخر. پیدا کردنش در میان چتر های مشکی آسان است و به روزهای غمگین بارانی شادی و نشاط می بخشد.

وقتی کت و شلوار تیره به تن داری شیرینی شکری نخور.

هیچوقت در محل کار درمورد مشکلات خانوادگی ات صحبت نکن.

وقتی در راه مسافرت، هنگام ناهار به شهری می رسی رستورانی را که در میدان شهر است انتخاب کن.

در حمام آواز بخوان.

در روز تولدت درختی بکار.

طوری زندگی کن که هر وقت فرزندانت خوبی، مهربانی و بزرگواری دیدند، به یاد تو بیفتند.

بچه ها را بعد از تنبیه در آغوش بگیر.

فقط آن کتابهایی را امانت بده که از نداشتن شان ناراحت نمی شوی.

ساعتت را پنج دقیقه جلوتر تنظیم کن.

هنگام بازی با بچه ها بگذار تا آنها برنده شوند.

شیر کم چرب بنوش.

هرگز در هنگام گرسنگی به خرید مواد غذایی نرو.

فروتن باش، پیش از آنکه تو به دنیا بیایی خیلی از کارها انجام شده بود.

از کسی که چیزی برای از دست دادن ندارد، بترس.

فراموش نکن که خوشبختی به سراغ کسانی می رود که برای رسیدن به آن تلاش می کنند

سلسله مقالات اصول اولیه سنگنوردی-بخش پنجم

2011-01-26T18:03:00.000+03:30

در اینجا برخی تکنیکهای پیشرفته تر آموزش داده خواهد شد لازم به ذکر است که کلیه مقالاتی که تاکنون تحت عنوان اصول اولیه سنگنوردی ارائه شده نوشته آقای اریک جی هورست بوده لیکن مطلب ذیل ترکیبی از مقاله آقای هورست و مقاله درج شده در سایت climbing.tropic می باشد.

تغییر مرکز ثقل بدن بمنظور بهبود ایستائی -از طریق حرکت پرچمی(Flagging) یا قیچی کردن

هنگامیکه از طریق روش کلاسیک صعود نردبانی نمی توانیم به ثبات لازم در صعود برسیم از تکنیکی جایگزین تحت عنوان قیچی کردن/حرکت پرچم مانند(Flagging) استفاده می کنیم.

برای درک این تکنیک مثال زیر را ارائه می دهم:

فرض کنید دیواره مصنوعی به شکل زیر را در اختیار دارید که مستطیل های قهوه ای رنگ گیره های پای خوبی هستند و دایره های آبی نیز گیره های دست کوچک و اصطکاکی هستند طوریکه نمی توانید با گرفتن این گیره ها وزن بدن خود را بطور کامل بر دستانتان منتقل کنید.

هدف این است که از موقعیت سمت چپ به سمت راست حرکت کنید.

بگذارید ابتدا روش نامناسب را امتحان کنیم:

چه اتفاقی می افتد؟

اولین حرکت که بالا بردن پای راست است حرکت مناسبی است و باید بدین شکل انجام شود. حرکت بعدی این است که روی پای راست خود بایستید که حرکت متعادلی نیست بدین معنی که همانطوریکه در تصویر سوم می بینید پای باردار شما پای راست است در حالیکه مرکز ثقل بدن شما(دایره سبز رنگ) در بالای این پا قرار نگرفته این امر باعث می شود که برای حفظ تعادل فشار زیادی به دست راست که گیره نامناسبی را گرفته وارد شود و در نتیجه سقوط کنید.

حالا روش درست چیست؟

مانند روش قبل ابتدا پای راست را بالا می برید اما هنگامی که می خواهید وزن بدنتان را بطور کامل بر روی پای راستتان منتقل کنید مطابق شکل شماره سوم پای چپتان را زیر پای راست قرار داده و یا اینکه مطابق شکل زیربا عبور دادن از روی پای راست آنرا بالا تر از پای راست قرار داده و بدین شکل مرکز ثقل بدنتان را به سمت راست و یا درست بالای پای راستتان منتقل می کنید و به ایستائی لازم می رسید.

مترجم: مهدی فرهادی

منابع:

http://climbing.tropic.org.uk

http://mountainzone.com

پرواز در بهمن-یادبود جانباختگان حادثه بهمن 1388

2011-01-23T23:05:00.001+03:30

باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند در راستای بزرگداشت جانباختگان حادثه بهمن جاده شمشک به گردنه دیزین سال 1388 مراسم های ویژه ای را برگزار و یا برنامه ریزی نموده که برای اطلاع بیشتر از کم و کیف این برنامه ها می توانید به آدرس ذیل مراجعه فرمائید.

http://damavandclub.com/default.aspx

سخنانی کوتاه اما جاودانه

2011-01-22T10:36:00.001+03:30

بیل گیتس:

اگر فقیر به دنیا آمده‌اید، این اشتباه شما نیست اما اگر فقیر بمیرید، این اشتباه شما است.

سوآمی ویوکاناندن:

در یک روز، اگر شما با هیچ مشکلی مواجه نمی‌شوید، می توانید مطمئن باشید که در مسیر اشتباه حرکت می‌کنید.

ویلیام شکسپیر :

سه جمله برای کسب موفقیت:

الف) بیشتر از دیگران بدانید.

ب) بیشتر از دیگران کار کنید.

ج) کمتر انتظار داشته باشید.

آدولف هیتلر :

اگر تو برنده باشی، نیازی نیست به کسی توضیحی دهی، اما اگر بازنده باشی، نیازی نیست آنجا باشی تا به کسی توضیحی دهی

آلن استرایک :

در این دنیا، خود را با کسی مقایسه نکنید، در این صورت به خودتان توهین کرده‌اید.

توماس ادیسون :

من نمی‌گویم که ١٠٠٠ شکست خورده‌ام. من می‌گویم فهمیده‌ام ١٠٠٠ راه وجود دارد که می‌تواند باعث شکست شود.

لئو تولستوی :

هر کس به فکر تغییر جهان است. اما هیچ کس به فکر تغییر خویش نیست.

آبراهام لینکلن

همه را باور کردن، خطرناک است. اما هیچکس را باور نکردن، خیلی خطرناک است.

انشتین :

اگر کسی احساس کند که در زندگیش هیچ اشتباهی را نکرده است، به این معنی است که هیچ تلاشی در زندگی خود نکرده.

مادر ترزا :

اگر شروع به قضاوت مردم کنید، وقتی برای دوست داشتن آنها نخواهید داشت.

برنامه این هفته : صعود قله توچال -یال ایگل

2011-01-17T17:12:00.003+03:30

این هفته برنامه ذیل را در قالب تقویم زمستانه باشگاه دماوند سرپرستی خواهم کرد :

عنوان برنامه: صعود قله توچال-جبهه شمالی(یال ایگل)

تاریخ اجرا: جمعه یکم بهمن 1389

منطقه اجرا:رودبار قصران-روستای ایگل

ويژگیهای برنامه:

· حدود 8 ساعت صعود و 3 تا 4 ساعت برگشت.

· مسیر دارای حجم برف زیاد و در برخی نقاط کاملا" یخ زده است.

· منطقه سرد و بادخیز است.

وسائل و تجهیزات لازم

· پوشاک مناسب شرائط زمستانه(کلاه-هدبند-دستکش-کاپشن گورتکس-پلار و ...)

· آب و مواد غذائی به میزان لازم

· کفش سنگین زمستانی

· کلنگ

· چراغ قوه

· آب و مواد غذائی به میزان لازم

· طنابچه انفرادی

شرائط عمومي شرکت در برنامه های کوهپیمائی باشگاه دماوند:

· نداشتن مشکلات قلبي و عروقي و تنفسي و ساير مواردي که منجر به منع شخص توسط پزشک از شرکت در برنامه هاي کوهنوردي شده است.

· داشتن آمادگي جسمي و فني مناسب جهت شرکت در برنامه ها به تشخيص سرپرست برنامه و کميته فني باشگاه.

· کليه افراد شرکت کتتده در برنامه ها بايد داراي کارت بيمه ورزشي باشند.

· نداشتن بدهي مالي افراد عضو باشگاه.

· پرداخت مبلغي بعنوان حق میهمان توسط افراد غير عضو به سرپرستان برنامه ها .

هما هنگی برای شرکت در برنامه :

مهدی فرهادی(09122722656)

گزارش صعود مشترک باشگاه دماوند و کوهنوردان میانه -یادبود مجید شهپری

2011-01-15T14:04:00.001+03:30

مرحوم مجید شهپری را اولین بار درمهرماه 1388 در دفتر باشگاه دماوند دیدم که قصد داشت در کلاس کارآموزی سنگنوردی ثبت نام کند. و در همان برخورد اول متوجه شدم که جوانی باهوش و زیرک و تیزبین است.

در کلاس کار آموزی سنگنوردی که یکی دو هفته پس از آن برخورد به مربیگری من و شهرام عباس نژاد برگزار شد مجید هم حضور داشت البته به همراه علی اکبر ابراهیم پور و اکبر کشاورز(که این دو عزیز نیز در حادثه دیزین جان به جان آفرین تسلیم کردند).

مجید را من در این سه چهار روز کلاس بیشتر شناختم و بیشتر شیفته این جوان مهربان و دوست داشتنی شدم اما صد افسوس که زود از میان ما رفت و فرصت همراهی بیشتر با اورا از دست دادیم.

روحش شاد و یادش گرامی.

عکسی از مجید که در کلاس کارآموزی سنگ در منطقه بند یخچال از او گرفتم

باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند در راستای بزرگداشت این کوهنورد عزیز برنامه صعود مشترکی را با کوهنوردان شهرستان میانه برگزار نمود. این برنامه به مدت 2 روز از 16 تا 17 دیماه برگزار گردید.

مشروح گزارش برنامه را می توانید در سایت باشگاه دماوند مشاهده بفرمائید

آزادکوه از زاویه ای دیگر

2011-01-12T11:13:00.001+03:30

عکس: مهدی فرهادی

سلسله مقالات اصول اولیه سنگنوردی-بخش چهارم

2011-01-10T12:51:00.003+03:30

استفاده بهینه از موقعیتهای استراحت

همانقدر که یافتن راهی برای صعود کردن یک بخش مشکل مسیر مهم است یافتن موقعیتهای مناسب استراحت نیز حائز اهمیت است.

اگر شما یک موقعیت مناسب برای استراحت را از دست بدهید در واقع شما یک فرصت مناسب جهت ریکاوری ذهنی و جسمی بمنظور آماده شدن جهت اجرای حرکت بعدی را از دست داده اید.بنابراین یافتن موقعیتهای مناسب برای استراحت و بازیابی انرژی به اندازه یافتن گیره های کلیدی, برای صعود مهم است.

این فرآیند با تصویر سازی صعود بر روی زمین و قبل از اقدام به صعود آغاز می گردد. در این مرحله موقعیت قرارگیری بدن بر روی مسیر و نقاط توقف و استراحت شناسائس می شود. به محض رسیدن به نقطه استراحت باید وضعیت بدنمان را به شکلی تنظیم کنیم که عضلاتی که بیشتر خسته شده اند(مثل عضلات دستها,سرشانه ها و ساق پا) امکان استراحت بیشتری داشته باشند.

در یک حالت استراحت بهینه پاها را باید در حالیکه فاصله آنها بیش از عرض شانه ها باشد بطور مستقیم بر روی گیره قرار داد و موقعیت بدن به شکلی باشد که راستای قرارگیری نشیمنگاه درست بین پاها باشد.در مواردی که شیب مسیر مثبت است می توان طوری روی گیره ها استراحت کرد که فشار وزن بدن کاملا" روی پاها باشد و بالا تنه و دستها کاملا" آزاد باشند.

برخی موقعیتهای استراحت بطور کاملا" تصادفی در مسیر پیش می آیند لذا هیچ حد خاصی را نمی توان برای آنها تعیین کرد اما در صعودهای دشوار چنین موقعیتهائی کمتر پیش می آید.

در مسیرهای عمودی و شیب منفی موقعیت استراحتی که دستها کاملا" آزاد باشند و فشار یر روی پاها باشد خیلی مشکل و اغلب غیر ممکن است و علی رغم اینکه شما سعی می کنید که تا حد ممکن وزن خود را از بر گیره های پا وارد کنید اما همچنان بخش عمده وزن شما همچنان بر روی دستانتان خواهد بود. در این موارد برای جلوگیری از خستگی سریع عضلات بهتر است که دستانتان را کاملا" بکشید و فشار را از عضلات دست به استخوانها و تاندونها منتقل کنید و نیروی دست را تنها صرف نگه داشتن گیره کنید. در این حالت بهترین راهکار این است که ابتدا بر روی یک دست بصورت کشیده انتقال نیرو نموده و دست دیگر استراحت کند و بعد از 10 تا 12 ثانیه دستها را تعویض نمود تا در نهایت هر دو دست زمانی را برای ریکاوری و استراحت به خود اختصاص دهند.

علاوه بر این یک تکنیک جالب برای ریکاوری وجود دارد تحت عنوان G-TOX(مقاله ای در اینخصوص را اینجا می توانید ببینید) که بطور محسوسی عمل ریکاوری عضلات دست را تسریع می کند. در این روش برای ریکاوری دستها,دست خود را ابتدا آویزان کرده و تکان می دهید بعد از 5 ثانیه این کار را درحالیکه دست خودرا بالا گرفته اید تکرار می کنید. یک محقق بریتانیائی نشان داده است که استفاده از این روش بجای روش معمول(تنها آویزان کردن دستها)بیش از 50 درصد ریکاوری را افزایش می دهد.

بخش عمده از یک سنگنوردی اصولی این است که شما یاد بگیرید که چگونه در وسط یک مسیر دشوار موقعیتی را برای استراحت و بازیابی توانتان ایجاد کنید.

تمرین و خلاقیت دو شرط لازم برای صعود بخشهای دشوار مسیر و یافتن و ایجاد موقعیتهای مناسب استراحت است.

بخاطر داشته باشید که بهترین سنگنوردان لزوما" قویترین افراد نیستند بلکه مزیت این افراد در تسلط آنها بر سنگنوردی صرفه جویانه و استراحتهای مؤثر است.

ترجمه : مهدی فرهادی

منبع : http://www.nicros.com/

برف از زبان شاملو

2011-01-09T12:37:00.001+03:30

برف ِ نو، برف ِ نو، سلام، سلام!

بنشين، خوش نشسته‌اي بر بام.

پاکي آوردي ــ اي اميد ِ سپيد!

همه آلوده‌گيست اين ايام.

راه ِ شوميست مي‌زند مطرب

تلخ‌واريست مي‌چکد در جام

اشک‌واريست مي‌کُشد لب‌خند

ننگ‌واري‌ست مي‌تراشد نام

شنبه چون جمعه، پار چون پيرار،

نقش ِ هم‌رنگ مي‌زند رسام.

مرغ ِ شادي به دام‌گاه آمد

به زماني که برگسيخته دام!

ره به هموارْجاي ِ دشت افتاد

اي دريغا که بر نيايد گام!

تشنه آن‌جا به خاک ِ مرگ نشست

کآتش از آب مي‌کند پيغام!

کام ِ ما حاصل ِ آن زمان آمد

که طمع بر گرفته‌ايم از کام...

خام‌سوزيم، الغرض، بدرود!

تو فرود آي، برف ِ تازه، سلام

زنده یاد احمد شاملو

عادت

2011-01-02T14:16:00.002+03:30

اعمالی که بطور مکرر انجام می دهیم ذات ما را تشکیل می دهد. بنابراین فضیلت و برتری یک عمل نیست بلکه یک عادت است.

We are what we do repeatedly. Excellence , then ,is not an act but a habit.

ارسطو-

افسر با بصیرت جنگ نرم در کوه نیوز

2011-01-01T23:47:00.002+03:30

بخشهایی از مصاحبه خبرگزاری برنا با محمد چیتگرها(مدیر سایت کوه نپوز):

س:خودت را افسر جنگ نرم می دانی؟
ج:تازه در این عرصه شروع به کار کردم و فکر می کنم بتوانم افسر جنگ نرم باشم.
...س:حرف آخر؟
ج:فکر می کنم در زمینه دینی در وبلاگ ها کم کار شده و با توجه به مناسبت های دینی که وجود دارد اگر به صورت تخصصی کار شود بصیرت ما هم بالاتر می رود و همه این ها به این دلیل است که در زمینه های تخصصی در وبلاگ ها کم کار انجام شده است.

متن کامل مصاحبه رو اینجا ببینید

به قول فرامرز نصیری در سایت کلاغها(همینجا یه نمره 20 به فرامرز میدم):

آقا ! مگه ما چی مون از محمد چیتگرها مدیر سایت کوه نیوز کمتره ؟! خب بیاین با ما هم یه مصاحبه ای رو ترتیب بدین دیگه !! مثه مد روز حرف زدن بلد نیستیم که بلدیم !! نرخ روز نون رو نمی دونیم که می دونیم !! پیروی و مطابق گفتمان غالب دولتی این روزا و از جنگ نرم و بصیرت و ... حرف زدن حالیمون نیست که حالیمونه !! آقا ! بخدا ما میخوایم پیشرفت کنیم . جوونیم . ما هم دل داریم . اصلا شما بگو برای به اون بالاها رسیدن چه قیمتی رو باید پرداخت کنیم هان ؟!

مطلب جالب کلاغها رو اینجا ببینید

راستی راههای پیشرفت میتونن خیلی کوتاه و ساده باشن البته به شرطی که.... بگذریم اصلا" ما چرا دنبال شر می گردیم همینه که پیشرفت نمی کنیم .

تقویم زمستانه کوهپیمائی باشگاه دماوند

2011-01-01T08:58:00.000+03:30

هفته گذشته تقویم برنامه های زمستانه(کوهپیمائی) باشگاه دماوند را تهیه کرده و روی سایت قرار دادیم ضمنا" تقویم کارگروه صعود های ورزشی نیز بر روی سایت قرار داده شده و بزودی کارگروه صعودهای فنی نیز تقویم مربوطه را بر روی سایت باشگاه دماوند قرار خواهد داد .
برای دانلود تقویم کوهپیمائی می توانید اینجا را کلیک کنید.

روزی روزگاری زمستانی بود و برفی می بارید

2010-12-30T18:28:00.000+03:30

زمستان فرارسیده زمستانی که برای رسیدنش لحظه شماری می کردم .

کفش و کلاه و دستکشهای زمستانیم را از پستوی خانه بیرون آورده بودم تا در عروسی کوهها یی شرکت کنم که با پوشیدن لباس سفیدشان که از برف تازه است شکوه و زیبائی مسحور کننده ای می یابند.

اما انگار امسال کوهها نمی خواهند عروسی بگیرند انگار غم و غصه ستمها و بی مهری های ما بر این طبیعت صبور آنها را چنان دل آزرده کرده که دل و دماغی برای نمانده که جشن وعروسی تدارک ببینند.

امسال زمستان عروسی نداریم. برف و سپیدی نداریم. در عوض دود و خفگی و وارونگی داریم چرا که خودمان چنین خواسته ایم خودمان شایستگی طبیعتی پاک و هوایی سالم را نداشته ایم .

ما انسانهای بی رحم و خودخواه که کوته نظرانه همه چیز را فدای خواسته های سطحی مان کرده ایم باید هم اینچنین ذلیلانه آرام آرام در دود آتشی که خود بر افروخته ایم به مرگی تدریجی دچار شویم.

اما شاید هنوز راه بازگشتی باشد شاید دوباره طبیعت مهربان و دل رحم دلش به حال ما بسوزد و برف و باد و بارانی و هوایی پاک نصیبمان کند ولی ما نیز باید راه کجی را که تا حال پیموده ایم تغییر داده و به طبیعتمان برگردیم.

عکسها: مهدی فرهادی

انقلاب مدیریتی در فدراسیون کوهنوردی و سازمان تربیت بدنی

2010-12-27T14:53:00.001+03:30

مدیران بسته به توانائیها و اختیاراتشان راهکارهای متفاوتی در برخورد با مشکلات و آسیبهای مجموعه تحت مدیریتشان می اندیشند.

رویکرد پیشبینانه:

در این رویکرد کلیه عواملی که ممکن است به بروز خطا در سیستم منجر شوند شناسائی شده و تاحد ممکن این عوامل حذف می شوند . مثلا" عامل خطای انسانی از عواملی است که احتمال بروز مشکل در سیستم را بالا می برد. مکانیزه کردن امور از جمله راهکارهای پیشبینانه حذف عامل خطای انسانی است.

رویکرد پیشگیرانه:

در این رویکرد نوع خاصی از مشکلات شناسائی شده و راهکارهایی اندیشیده می شود که قبل از ایجاد مشکل عامل آن رفع شود مانند تعویض قطعات ماشین آلات قبل از پایان عمر مفید آنها.

رویکرد واکنشی:

در این رویکرد مشکل ایجاد می شود و بعد راهکاری برای رفع مشکل اندیشیده می شود بعنوان مثال قطعه ای از یک ماشین دچار شکست شده و با توقف عملکرد آن قطعه جدید جایگزین آن شده و یا همان قطعه تعمیر و اصلاح می شود.

شاید بگوئید حالا اینها چه ربطی به کوهنوردی دارد. عجله نکنید ربطش را هم اشاره خواهم کرد.

اخیرا" مدیران محترم سازمان تربیت بدنی و پیروان آنها در فدراسیون کوهنوردی راهکار جدیدی را برای اجتناب از ایجاد مشکل در سیستم تحت مدیریتشان ابداع کرده اند و آنهم رویکرد حذف است.

در این نوع رویکرد جدید که خاص عقب مانده ترین رده مدیران است هر جا که احتمال خطا و مشکلی را بدهیم کلا" شرائط ایجاد مشکل را ریشه کن می کنیم مثلا" در یک کارخانه اگر احتمال می دهیم برای یک ماشین مشکلی پیش بیاید آن ماشین را از مدار حذف کرده و قید تولیداتش را می زنیم.

یک مثال کوهنوردی بزنم مثلا" اگر ما احتمال می دهیم برگزاری کلاسهای آموزشی کوهنوردی در زمستان همراه با خطراتی باشد کلا" برگزاری هر نوع کلاس آموزشی را در زمستان ممنوع می کنیم و اگر در فصول غیر زمستان هم مشکلی در برگزاری کلاسها پیش آمد بخشنامه جدیدی صادر می کنیم و برگزاری کلاسها را در مثلا" بهار هم ممنوع می کنیم.

البته این راهکارها همین تازگیها هم به ذهن این مدیران نرسیده و نمونه های مشابهش را هم قبلا" شاهد بوده ایم مثلا" عدم تمدید مجوز ریشه دارترین باشگاه کوهنوردی کشور بخاطر حادثه ای که برای تعدادی از اعضائش رخ داده و یا سرکوب کردن و بایکوت کردن تیمهای مستقل هیمالیانوردی بخاطر حوادث رخ داده در برنامه های این تیمها و نمونه های بسیاری دیگر که در خوشبینانه ترین حالت دلیل آن تکیه زدن افراد کوچک و بر مناسبی است که جایگاه آنان نیست.

گزارش صعود قله گل زرد-از مسیر خط الراس شرقی

2010-12-25T10:22:00.003+03:30

این برنامه در تاریخ19 آذر1389 برگزار گردید که از مجموعه برنامه های تقویم ورزشی پائیزه باشگاه دماوند بوده و به سرپرستی من و به تعداد 14 نفر برگزار شد و 12 نفر موفق به صعود قله شدند.

ارتفاع قله : حدود 3800 متر.

مسیر صعود از ابتدای بخش شرقی خط الراس قله از کنار جاده هراز آغاز شد و با قرار دادن خودروهایمان در مجاورت کارخانه آب معدنی "نستله" از یال مقابل کارخانه در ساعت 7:30 صبح حرکتمان را آغاز کردیم و بعد از یک ساعت سوار بر خط الراس شده و حرکت خود را به سمت قله آغاز کردیم. بخشهای میانی به بعد خط الراس تا نزدیکی قله کاملا" صخره ای و همراه با پرتگاههای عمیقی است که باید کاملا" با احتیاط از آنها عبور کرد. در فصل زمستان باید طناب و سائر وسائل حمایتی جهت صعود فنی را در این مسیر بهمراه داشت.

نمای خط الراس قله گل زرد از گردنه امامزاده هاشم

برای مشاهده عکسها با اندازه بزگتر روی آنها کلیک کنید

یال شروع تا خط الراس-در انتها جاده هراز و کارخانه آب معدنی

قله شرقی در انتها

ساعت رسیدن ما به قله شرقی 14:15 بود و حدود 20 دقیقه نیز برای صعود قله غربی زمان نیاز داشتیم که از صعود آن قله صرف نظر کردیم.

خودم و همسرم روی قله

بر فراز قله به اتفاق دوستان

مسیر برگشت ما یکی از دهلیزهای قبل از قله بود- این دهلیز در انتهای بخش صخره ای قله قرار داردکه ما را به بخش جنوبی خط الراس هدایت می کرد البته قبل از این دهلیز نیز چندین مسیر

مانند آن وجود دارد که می توان برای برگشت(البته در مواردی که برف کمی در منطقه باشد) از آنها استفاده کرد

انتهای دهلیز برگشت

تراورس خط الراس به سمت شرق و مبدا حرکت

ساعت 18:30 به محل شروع حرکتمان بازگشتیم.

نکته قابل توجه در این برنامه:

لزوم مهارت,آمادگی جسمانی و اعتماد به نفس بالای افراد شرکت کننده در برنامه جهت فعالیت بر روی مسیرهای صخره ای و پرتگاهی.

مسیر برای صعود زمستانی مناسب است به شرط همراه داشتن کرامپون ,کلنگ و وسائل فنی و همچنین در زمستان باید از همان مسیر صعود نیز بازگشت.
عکسها: مهدی فرهادی

یلدا شب تولد روشنائی

2010-12-21T10:47:00.001+03:30

«يلدا» واژه‌ايست به معناي «تولد» برگرفته از زبان سرياني که از شاخه‌هاي متداول زبان «آرامي» است. زبان «آرامي» يکي از زبان‌هاي رايج در منطقه خاورميانه بوده‌است. برخي بر اين عقيده‌اند که اين واژه در زمان ساسانيان که خطوط الفبايي از راست به چپ نوشته مي‌شده، وارد زبان پارسي شده‌است.

واژه «يلدا» به معناي «زايش زادروز» و تولد است. ايرانيان باستان با اين باور که فرداي شب يلدا با دميدن خورشيد، روزها بلندتر مي‌شوند و تابش نور ايزدي افزوني مي‌يابد، آخر پاييز و اول زمستان را شب زايش مهر يا زايش خورشيد مي‌خواندند و براي آن جشن بزرگي برپا مي‌کردند و از اين رو به دهمين ماه سال دي )به معناي روز) مي‌گفتند که ماه تولد خورشيد بود.

سلسله مقالات اصول اولیه سنگنوردی-بخش سوم

2010-12-20T09:24:00.004+03:30

حرکت با صرفه جوئی کامل

از مهمترین عوامل در برتری تکنیکی یک سنگنورد این است که با صرفه جوئی کامل صعود کند و به زبان دیگر اقتصادی صعود کند. هرگاه که سنگی را لمس نموده و قصد صعود آنرا دارید عبارت صرفه جوئی کامل در صعود را به ذهنتان بسپارید.

"صرفه جوئی کامل" یعنی اینکه برای انجام یک حرکت راهی را بیابیم که کمترین انرژی صرف شود.

اگر به حرکات یک گربه توجه کنید صرفه جوئی کامل را در حرکات او می توانید ببینید.یک گربه اغلب مواقع آهسته و آرام و سنجیده حرکت می کند.اما گاهی اوقات نیز شرائط ایجاب می کند که با یک حرکت سریع یا جهشی به صرفه جوئی کامل برسد.

این حرکت گربه گون می تواند مدلی عالی برای شما در صعودی بهره ور و کارآمد باشد:

حرکات پا محور, روان و آرام اما با انتقال بی درنگ و بموقع فشار به دستها و حرکات همچنین حرکات پویا و یا سرعتی در مواقعی که حفظ صرفه جوئی کامل صعود ایجاب می کند.

در این جا سه ويژگی حرکات صرفه جویانه را که باید سعی کنیم که به آنها برسیم بیان می کنم:

پای آرام

حرکت آرام پاها یکی از علائم و نشانه های یک سنگنورد با تکنیک بالا است. درنقطه مقابل حرکات عجولانه همراه با سرخوردن پا بر روی سطح سنگ و یا کنده شدن از روی گیره ها علامت یک سنگنورد مبتدی با سطح تکنیک پائین و همراه با هدر دهی زیاد انرژی است.

برای خیلی از سنگنوردان صعود با حرکات پر سروصدای پاها تنها روش صعود آنهاست و بعلت اینکه طی یک دوره طولانی همواره بدین روش صعود کرده اند برایشان به یک عادت تبدیل شده است درحالیکه این امر یک نقص در صعود آنهاست که باعث جلوگیری از رسیدن آنها به سطوح بالای توانائیها و استعدادهایشان می شود.

هدف شما باید این باشد که سنگنوردی را از ابتدا بر اساس تکنیکهای صحیح شروع کنید. بدین معنی که پاهایتان را محکم و با اطمینان بر روی گیره ها قرار داده و با تمرکز بر پاها و به ثبات رساندن آنها در موقعیتشان وزن خود را بر آنها وارد کرده و با اعتماد به نفس و به آرامی با انتخاب گیره های بعدی صعودتان را ادامه دهید.

ریتم و شتاب حرکتی مناسب

سنگنوردی مانند رقصیدن باید با حرکت و سکون های به موقع از یک ریتم ذاتی برخوردار باشد. در یک صعود نردبانی حرکت ما با یک ریتم "فشار پا-کشش دست- فشار پا-کشش دست" انجام می گیرد. اما در این نوع صعود یک ریتم بهتر نیز وجود دارد" فشار پا- فشار پا - کشش دست -کشش دست" چرا که این روش به پاها اجازه می دهد که حرکات را به درستی هدایت کرده و حرکت رو به بالا را انجام دهد.اما ریتم های دیگری نیز وجود دارد مثل:" فشار پا-کشش دست- فشار پا- فشار پا- کشش دست -کشش دست" و " فشار پا- فشار پا- کشش دست- فشار پا- کشش دست -کشش دست "

توجه داشته باشید که هرکدام از مراحل اشاره شده خود یک ریتم بهینه حرکتی را دارند که به مرور و حین اجرا آنرا فراخواهید گرفت. بعنوان یک مبتدی باید از بکارگیری یک ریتم نامناسب که منجر به این شود که به دستانتان فشار زیادی وارد کنید اجتناب کنید.

تلاش کنید که ریتمی متناسب با هر مسیر را پیدا کرده و طبق آن عمل کنید.

بطور مشابه شما باید طوری شتاب حرکتتان را تنظیم کنید که به شما برای راندنتان به سمت بالا کمک کند.این موضوع بخصوص در مسیرهای دشواری که فاصله گیره ها زیاد است خیلی مهم است. داشتن فرم حرکتی مناسب همراه با آرامش و حرکات پیوسته و مداوم دست و پاهای شما در عبور از بخشهای دشوار مسیر خیلی حائز اهمیت است و به شما کمک می کند. اما بسیاری افراد در بخشهای دشوار با احتیاط و ترس و عدم آرامش مناسب صعود می کنند. این امر علاوه بر اینکه حرکت رو به بالای آنها را مختل می کند بلکه باعث می شود که با توقف نابجا نیروی زیادی صرف غلبه بر این اینرسی سکون شود. برای اجتناب از این مشکل باید با انتخاب ریتم مناسب حرکتی و حرکات پیوسته و منظم بدون ایجاد وقفه های آزار دهنده و مخرب بخشهای دشوار مسیر را نیز عبور کرد.

سرعت حرکت

سرعت حرکت مفهوم دیگری است در سنگنوردی صرفه جویانه که در مسیرهای دشوار نمود بیشتری دارد. برخلاف یک مسیر ساده با گیره های بزرگ که شما می توانید با آرامش و با حرکات آرام مسیر را صعود کنید, در مسیرهای دشوار و یا کلاهکها و شیبهای منفی شما نیاز دارید با یک حرکت سریع و در یک زمان کوتاه از آن بخش دشوار عبور کنید.

وقتی که درحال صعود در آستانه توانائیتان هستید شما باید بدون خطاهای تکنیکی (مثل کشیدن پا روی سنگ , حرکات عجولانه و ... )حرکاتتان را سرعت ببخشید و بدین طریق زمان قرار گرفتن در شرائط دشوار را تا حد ممکن کوتاه کنید و با سرعت از یک مرحله عبور کرده و مسیر را ادامه دهید. البته سرعت حرکات شما امری است که باید با تمرین زیاد و فعالیت بر روی مسیرهای با درجه سختی متفاوت آنرا درک کنید و سرعت انجام حرکاتتان را بیابید

ترجمه : مهدی فرهادی

منبع : http://www.mountainzone.com

گزارش اولین تلاش یک بانوی ایرانی بر K2

2010-12-18T16:53:00.002+03:30

چهارشنبه هفته جاری لیلا اسفندیاری گزارش تلاش تحسین برانگیزش را در سال جاری بر روی قله K2 در خانه شهریاران جوان ارائه خواهد داد.

با حضور در جلسه گزارش برنامه او علاوه بر لذت بردن از گزارش بر تلاش این بانوی پرتوان نیز ارج می گذاریم

آدرس: خیابان نجات الهی(ویلا)- نبش خیابان ورشو- خانه شهریاران جوان-آمفی تاتر شماره 2

برنامه این هفته:صعود یخچال شمالی سبلان

2010-12-14T15:53:00.003+03:30

برنامه این هفته : صعود یخچال شمالی قله سبلان

مدت برنامه: 3روز

تاریخ اجرا:24 ,25 و 26 آذرماه1389

شرکت کنندگان در برنامه:

محمد رضا رضائی(سرپرست)

مهدی فرهادی

فرح منصوری

مطابق برنامه ما امروز (سه شنبه) عصر به سمت اردبیل حرکت کرده و روز 24 آذر در پای یخچال کمپ خود را برقرار نموده و روز 25 آذر را نیز بعنوان روز صعود یخچال تعیین نموده ایم. و 26آذر نیز به سمت تهران باز خواهیم گشت.

با توجه به اطلاعات سایت freemeteo هوایی نسبتا" صاف و سرد را در روز صعود پیش رو خواهیم داشت.

لینک وضعیت آب و هوای قله سبلان:

http://freemeteo.com/default.asp?pid=22&la=1&gid=118105&nDate=1

گزارش گشایش مسیر بر روی دیواره بیستون در سایت Millet

2010-12-13T14:08:00.004+03:30

Emannuel Pellissier کوهنورد فرانسوی گزارش گشایش مسیر بر روی دیواره بیستون که توسط او و دو کوهنورد اسلونیایی(Marko Prezelj و Luka Lindic ) انجام گرفته است را در سایت Millet ارائه داده است. این کوهنوردان طی تلاشی 5 روزه و با برقراری یک کمپ و شب مانی برای حمله نهائی موفق به گشایش مسیری جدید بر روی دیواره بیستون شدند و این مسیر را " گربه ایرانی " نامگذاری کردند.

گزارش این برنامه را بهمراه تصاویر مربوطه می توانید در لینک زیر مشاهده کنید.

.
http://www.millet.fr/blognews/blog/2010/11/22/ouverture-dune-nouvelle-voie-en-iran/

ضمنا" از آقای ابراهیم نوتاش برای این اطلاع رسانی تشکر می کنم

تیغه شمالی دوبرار

2010-12-12T09:36:00.000+03:30

عکس:مهدی فرهادی

این تصویر مربوط به صعود زمستانه تیغه شمالی دوبرار در دیماه 1388 است که این مسیر بعد از30 سال توسط من(مهدی فرهادی) و دو نفر از دوستانم,وحید طهوری(سرپرست) و علی مدهوش از باشگاه دماوند بازگشائی شد.

گزارش این برنامه در قالب یک فیلم 30 دقیقه ای نیز به جشنواره گزارش برنامه های انجمن کوهنوردان که بهمنماه امسال برگزار می شود ارائه شده است.

همچنین گزارش مکتوب آنرا نیز بزودی در وبلاگ ارائه خواهم داد.

بیست آذر-روز جهانی کوهستان

2010-12-11T16:36:00.001+03:30

روز جهانی کوهستان فرصتی است برای آگاهی بخشی درخصوص اهمیت کوهها در زندگی انسانها و نمایاندن فرصتها و محدودیتهای توسعه و بهبود وضعیت کوهها و ایجاد زمینه های مشارکت برای ایجاد تغییرات مثبت در وضعیت فعلی کوهها و مناطق مرتفع.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد از سال 2003 ,روز 11 دسامبر(20 آذر) را بعنوان روز جهانی کوهستان تعیین نموده است. دلیل این تصمیم گیری نتایج موفقیت آمیز حاصل از نامگذاری سال2002 توسط سازمان ملل متحد بعنوان سال کوهها بود که باعث افزایش آگاهی جهانی درخصوص اهمیت کوهها گردید,همچنین این نامگذاری عامل محرکی بود برای تاسیس انجمنهای ملی درخصوص اهمیت کوهها در 78 کشور.
این روز خجسته را تبریک می گویم و امیدوارم در اینروز قدری بیشتر به این موهبت بزرگ زندگیمان بیاندیشیم

حقیقت زندگی

2010-12-08T11:31:00.001+03:30

من هیچ حقیقتی را دلگرم کننده تر از توانائی غیر قابل تردید انسان برای ارتقاء زندگی اش بر اساس تلاش و کوشش هوشمندانه خود نمی شناسم.

I know of no more encouraging fact that the unquestionable ability of man to elevate his life by conscious endeavor.

-Henry David Thoreau

این هفته : قله گل زرد

2010-12-07T09:31:00.003+03:30

این هفته برنامه ای را در قالب تقویم پائیزه باشگاه دماوند سرپرستی خواهم کرد :

عنوان برنامه: صعود قله گل زرد( حدود 3800 متر)

تاریخ اجرا: جمعه 19 آذر 1389

منطقه اجرا: جاده هراز- پلور

ويژگیهای برنامه:

حدود 7 تا 8 ساعت صعود و 4 تا 5 ساعت برگشت. عمده مسیر خاکی و در برخی نقاط همراه با سنگنوردی سبک
احتمال وجود برف و یخ در منطقه
منطقه سرد و بادخیز است.

وسائل و تجهیزات لازم :

پوشاک مناسب شرائط زمستانه(کلاه-هدبند-دستکش-کاپشن گورتکس-پلار و ...)
آب و مواد غذائی به میزان لازم
کفش نیمه سنگین
کلنگ
چراغ قوه
آب و مواد غذائی
طنابچه انفرادی

شرائط عمومي شرکت در برنامه های کوهپیمائی باشگاه دماوند:

نداشتن مشکلات قلبي و عروقي و تنفسي و ساير مواردي که منجر به منع شخص توسط پزشک از شرکت در برنامه هاي کوهنوردي شده است.

داشتن آمادگي جسمي و فني مناسب جهت شرکت در برنامه ها به تشخيص سرپرست برنامه و کميته فني باشگاه.

کليه افراد شرکت کتتده در برنامه ها بايد داراي کارت بيمه ورزشي باشند.

نداشتن بدهي مالي افراد عضو باشگاه.

پرداخت مبلغی بعنوان حق میهمان توسط افراد غير عضو به سرپرستان برنامه ها .

هماهنگی برای شرکت در برنامه :

مهدی فرهادی(09122722656)

سلسله مقالات اصول اولیه سنگنوردی-بخش دوم

2010-12-05T11:19:00.004+03:30

حرکت نرم دستها و استفاده از دستها برای حفظ تعادل

سنگنوردان مبتدی بخاطر استرس و ترسی که هنگام صعود بر آنها حاکم می شود بطور افراطی تمایل دارند که از دستان خود برای صعود استفاده کنند. بدین صورت که از گیره های دستی بیش از حد استفاده نموده و فشارهای غیر ضروری بر عضلات دست خود وارد می کنند.

نتیجه نهائی این شیوه کار خستگی سریع و دم کردن عضلات دست و در نهایت نشستن روی طناب برای استراحت و بازیافت انرژی است.

بدون شک همه شما در ابتدای سنگنوردیتان همچنین وضعیتی را تجربه کرده اید.

با بکارگیری و تبدیل به عادت کردن اصول بکارگیری صحیح دستها در سنگنوردی می توان از این مشکلات رهائی یافت.

این مهارت کلیدی این است که گیره های دست را با کمترین نیروی مورد نیاز بگیرید و از دستها عمدتا" برای حفظ تعادل استفاده کنید نه بعنوان منبع اصلی انتقال نیرو و تحمل وزن و پاهایتان نیز متناسب و هماهنگ با دستانتان حرکت کند. از آنجائیکه عضلات پا بمراتب حجیم تر و قوی تر از عضلات دست شماست وظیفه تحمل وزن و انتقال نیرو را به پاهایتان محول کنید.

در حالیکه بسیاری از سنگنوردان تنها گیره ها را می گیرند و صعود می کنند اما شما در استفاده از دستانتان با دقت و هوشیارانه عمل کنید و هر حرکت دست را با دقت و وسواس خاصی انجام دهید.

در ابتدا فکر کنید که بهترین جای گرفتن گیره کدام است؟ لزوما" بالای گیره بهترین جا برای گرفتن آن نیست و این بستگی دارد به آخرین موقعیت پایتان.

بعد از گرفتن گیره بر این امر متمرکز شوید که گیره را نرم بگیرید بطوریکه عضلاتتان زیاد منقبض نشود. مطمئنا" گیره های خوب اقتضاء می کنند که آنها را محکم و با قدرت بگیرید اما شما این کار را نکنید و هدفتان این باشد که هر گیره را با کمترین نیرو و فشار بگیرید و نیرویتان را تا حدی که نیاز است بالا ببرید.

همانطور که قبلا" گفته شد در سنگنوردی ضروری است که از پاهایتان برای حرکت رو به بالا استفاده کنید و اجازه دهید که وزنتان بر روی ماهیچه پاهایتان باشد و از دستانتان برای اتصال به سنگ حهت جلوگیری برهم خوردن تعادلتان و یا سقوط استفاده کنید.

بعنوان مثال در عمل بالا رفتن از یک نردبان پاها عمل اصلی انتقال وزن شما به بالا را انجام می دهند اما دستانتان عمدتا" وظیفه حفظ تعادل را دارند.

با وجود اینکه سنگنوردی خیلی پیچیده تر از بالارفتن از یک نردبان است اما بخاطر بسپارید که :

وظیفه دستان شما حفظ تعادل است و وظیفه پاها تحمل وزن و انتقال نیرو.

قانون چپ راست (صعود نردبانی) برای حرکت با ثبات

رمز سنگنوردی مؤثر در همکاری و هماهنگی دستها و پاها و انتقال ثابت نیرو و گشتاور از طریق بدن است.

مطابق قانون "چپ-راست" ماکزیمم ایستائی و راحتی صعود در هماهنگی حرکت دست و پای مخالف است(دست چپ,پای راست و دست راست, پای چپ)

بیائید دوباره از یک نردبان برای مدلسازی سنگنوردی استفاده کنیم.

بالا رفتن از یک نردبان با ترکیب حرکات دست و پای مخالف انجام می گیرد(مثلا" فشار با دست راست و هل دادن به بالا با پای چپ در یک لحظه) و راهی غیر از این متصور نیست.

فرض کنید که می خواهید بدون حرکت هماهنگ دست و پای مخالف می خواهید از یک نردبان بالا بروید یعنی دست راست با پای راست حرکت کند و دست چپ هم با پای چپ مطمئنا" شما در این حالت به یک طرف چپ یا راست خواهید چرخید و در معرض سقوط قرار خواهید گرفت(اصطلاحا" لولا می شوید)

درحالیکه در بالا رفتن از یک نردبان شما حتی بدون فکر کردن به قانون"چپ-راست" به آن عمل می کنید اما تنظیم حرکات در صعود از یک دیواره قدری پیچیده تر است چرا که موقعیت و شکل گیره های دست و پا لزوما" با حرکات شما هماهنگ نیستند.

بنابراین سنجیدن اینکه چه گیره هایی بهترین فرصت را برای شما ایجاد می کنند که قانون "چپ-راست" را در صعودتان رعایت کنید به شما کمک شایانی می کند که حرکات دست و پایتان را بدرستی تنظیم کنید.

در صعودهای راحت معمولا" شرائط و نوع گیره ها برای صعود مطابق قانون"چپ-راست" مهیاست اما در مسیرهای مشکل بعلت محدودیت گیره های مناسب شرائط قدری پیچیده تر است.

ترجمه : مهدی فرهادی

منبع : http://www.mountainzone.com

انیمیشن گره ها

2010-11-30T16:10:00.002+03:30

در آدرس ذیل شما می توانید در قالب یک برنامه کامپیوتری روش زدن گره های سنگنوردی را بصورت انیمیشن مشاهده کنید مشاهده این برنامه علاوه بر نوآموزان برای مربیان نیز می تواند مفید باشد

http://www.abc-of-rockclimbing.com/howto/learn_climbing_knots.asp

پائیز ناب ارفه کوه

2010-11-27T10:19:00.000+03:30

عکسها: مهدی فرهادی

وارونگی هوا در کوهها

2010-11-26T22:05:00.000+03:30

این روزها و هفته ها آلودگی هوای ناشی از پدیده وارونگی هوا نفس تهران را به شماره انداخته و در این شرائط آب و هوائی کوهنوردی در کوههای اطراف تهران نیز خطرناک است به عکسهای زیر نگاه کنید اینها مه یا گردو غبار نیستند اینها دود ماشینها و کارخانه های تهرانند که چنین کوههای زیبای ما را در خود فروبرده اند.

خانه من

2010-11-23T09:13:00.001+03:30

من دلم مي‌خواهد

خانه‌اي داشته باشم پر دوست

کنج هر ديوارش

دوست‌هايم بنشينند آرام

گل بگو گل بشنو...؛

هر کسي مي‌خواهد

وارد خانه پر عشق و صفايم گردد

يک سبد بوي گل سرخ

به من هديه کند

شرط وارد گشتن

شست و شوي دل‌هاست

شرط آن داشتن

يک دل بي رنگ و رياست...

بر درش برگ گلي مي‌کوبم

روي آن با قلم سبز بهار

مي‌نويسم اي يار

خانه‌ي ما اينجاست

تا که سهراب نپرسد ديگر

" خانه دوست کجاست ؟ "

(( فريدون مشيري ))

برنامه تلوزیونی آدرنالین سوئیس درخصوص پرش از دیواره بیستون

2010-11-22T09:01:00.003+03:30

برای مشاهده این برنامه به لینکهای زیر مراجعه کنید:

http://www.youtube.com/watch?v=MNXmQvIbLf4

http://www.adrenalinetv.tv/emission.php?idEmission=43
[http://uk.eurosport.yahoo.com/video/03112010/58/freeride-spirit-episode-2.html]

انتخاب اعضاء هیات مدیره انجمن کوهنوردان ایران

2010-11-22T08:55:00.000+03:30

بر اساس خبر مندرج در وبلاگ ورجین انتخابات هیات مدیره جدید انجمن کوهنوردان ایران انجام شده و نتیجه آن به شرح ذیل است:

1_ فاطمه زند حبیبی 161 رای

2_ عباس ثابتیان 141 رای

3_ لطیفه بقراط 108 رای

4_ محمد تقی بهره ور 107 رای

5_ ابوالفضل جوادی 87 رای

6_ عرفان فکری 78 رای

7_ افشین یوسفی 69 رای

آقای رضا میرزائی نیز به عنوان بازرس منتخب شدند

برای اعضاء این هیات مدیره مخصوصا" دوستان خوبم افشین یوسفی و عرفان فکری آرزوی موفقیت دارم و به آنها صمیمانه تبریک می گویم.

سلسله مقالات اصول اولیه سنگنوردی- بخش اول

2010-11-20T11:34:00.002+03:30

مجموعه مقالات اصول اولیه سنگنوردی نوشته آقای اریک جی هورست سنگنورد,محقق و نویسنده آمریکائی است که شامل 8 مقاله می باشد که توسط نگارنده ترجمه شده و به مرور در وبلاگ ارائه خوهد شد.

بخش اول

مقدمه

در اجرای هر مهارت ورزشی خواه شوت کردن در بسکتبال باشد یا یک دویدن ساده , تکنیکهای اساسی وجود دارد که هدفشان استفاده بهینه از وضعیت بدن, اهرمهای بدن و انرژی صرف شده برای حرکات جسمانی است. هرچند که تشخیص تکنیکهای خاص ورزشی بوسیله افراد مبتدی خیلی سخت است اما هر شخص تازه کاری از طریق برخی نشانه ها می تواند تشخیص دهد که آیا یک ورزشکار اصول پایه ای را در حرکاتش رعایت می کند یا نه , نشانه هائی مانند حرکات نرم و روان و مطمئن که باعث می شوند علی رغم مشکل بودن ,حرکات موزون و ساده به نظر برسند.

رعایت اصول پایه ای باعث می شود که علاوه بر صرفه جوئی در مصرف انرژی حرکات نیز آسان به نظر برسند.

دسیابی به صرفه جوئی کامل انرژی در انجام حرکات, از اهداف برجسته ای است که افراد کمی آنرا درک کرده اند. با تمرکز بر سنگنوردی همراه با رعایت اصول ورزشی شما می توانید به یک استثناء در بین سنگنوردان تبدیل شوید.

تبدیل شدن به یک سنگنورد ماهر و خوش تکنیک تصمیم هوشیارانه ای است که مستلزم برنامه ریزی و یک حرکت درازمدت و منسجم است.

در اینجا دو شیوه عملکرد در بین دو دسته از سنگنوردان را مورد توجه قرار می دهیم:

دسته اول که بیشتر سنگنوردان را در بر می گیرد کسانی هستند که از همان بدو شروع طناب را به هارنس خود وصل کرده و صعود می کنند . این افراد بر اساس روشی که بر اساس تجربه شان بدان رسیده اند و فکر می کنند خوب است صعود می کنند. در خصوص افراد مبتدی عدم تجربه و مهارتشان باعث می شود که به سمت حرکات غیر اصولی و ناموزون سوق پیدا کنند و کم کم این روشها برای آنها به عادت تبدیل شده و در وجودشان نهادینه شود.

دسته دوم که تعداد کمتری را در بر می گیرند از همان ابتدا با هدف سنگنوردی بر اساس اصول پایه ای کارشان را شروع می کنند. تمایل به بهره برداری از تکنیکها و مهارتهای پایه ای باعث رشد سریع در توانائیهای صعود می شود. نتایج حاصل از این روش عملکرد بسیار چشمگیر است و تنها افرادی به آن نائل می شوند که برخلاف عموم تمرینات و فعالیتهایشان را بر اساس اصول انجام می دهند.

خوب حالا وقت این است که این اصول را شرح دهیم:

اصل اول: پاهایتان را طوری روی گیره ها قرار دهید که وزن شما را تحمل کنند.

از آنجائیکه پاهایتان قویتر از دستانتان است, اصل اول سنگنوردی این است که بخش عمده وزن شما را باید پاهایتان تحمل کند. البته یک استثنا وجود دارد و آنهم در مسیرهای شیب منفی و یا کلاهکها است که مستلزم استفاده بیشتر از دستها و همچنین بکارگیری تکنیکهای پیشرفته تر است.

فرآیند بکارگیری مؤثر پاها با پیدا کردن گیره پاهای مناسب و قرار دادن پا بر روی بهترین قسمت گیره آغاز می شود. قرار دادن پا بر روی گیره ها نسبت به گرفتن گیره با دست مستلزم دقت بیشتری است دلیل آن هم این است که بعلت فاصله بیشتر چشم از پاها یافتن گیره های پا از گیره های دست سخت تر است و تسلط چشمی بر این گیره ها نیز کمتر است. همچنین پاها نمی توانند بخوبی دستها گیره ها را حس کنند .

بدین دلیل است که دستیابی به عملکرد مناسب پاها در سنگنوردی چیزی نیست که همینطوری حاصل شود و نیازمند تمرکز زیاد بر حرکات پاها و تمرین زیاد است.

بمجرد اینکه شما یک گیره پای مناسب را پیدا کرده و پای خودرا بر روی آن قرار می دهید شما تمایل پیدا می کنید که بخشی از وزن خود را از طریق پا به آن گیره منتقل کنید و همین فشار رو به پائین باعث می شود که زیره کفشتان بهتر به سطح سنگ بچسبد همچنین انتقال نامناسب وزن به پا نیز می تواند منجر به لغزش پا از روی گیره شود.

البته موقعیت سه نقطه دیگر بدن شما که بر روی سنگ قرار دارد نیز به تعادل و قرار گیری مناسب پای شما بر روی گیره ها کمک می کند.

در بسیاری موارد شما می توانید پاهایتان را بطور متوازن به سمت بالا سوق دهید درست مثل حرکت روی یک نردبان و شما با تمرین می توانید این تکنیک(صعود نردبانی) را بکار بگیرید.

آخرین نکته ای که در حرکت پاها باید در نظر داشت تنظیم مرکز ثقل بدن روی گیره پا است. تعادل,ایستائی و بکارگیری نیرو هنگامی در حالت بهینه قرار دارد که مرکز ثقلتان درست بالای پاهایتان باشد, به شکل بک خط عمود بر سطح زمین.

برای این منظوردر هنگام صعود یک مسیر با شیب خفته می توانید با فاصله گرفتن از سطح سنگ بدن خود را بر سطح گیره پا کاملا" عمود کنید در مسیرهای کاملا" عمود بر سطح گیره قرار گیرید اما در مسیرهای با شیب منفی و کلاهکها نمی توان وزن را به پاها منتقل کرد و تکنیکهای دیگری نیاز است که باید بطور جداگانه بدانها پرداخته شود.

ترجمه : مهدی فرهادی

منبع : http://www.mountainzone.com

گزارش پرش از دیواره بیستون در تلویزیون سوئیس

2010-11-19T19:20:00.000+03:30

بر طبق ایمیل ارسالی آقای ابراهیم نوتاش از فرانسه ,خانم جرالدین فاسناچ(Geraldine Fasnach) کوهنورد,اسکی باز و پرنده سوئیسی که با دو پرش ويژه که در جشنواره بیستون بر روی دیواره بیستون توجه بسیاری را در جهان به ایران و دیواره با شکوه بیستون جلب کرد این هفته میهمان برنامه آدرنالین از تلویزیون سوئیس (TSR2) است که این برنامه اختصاص به ایران و پرشهای جرالدین در بیستون دارد.

زمان برنامه : شنبه29 آبان ساعت 10:55 به وقت محلی سوئیس و تکرار آن در یکشنبه30 آبان ساعت 10:45

فرکانس این تلوزیون درماهواره هاتبرد:

/11526H/27500

راهکارهایی برای افزایش انگیزش

2010-11-15T08:03:00.002+03:30

برگرفته از سایت باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند

ترجمه: مهدی فرهادی

"انگیزش" بخش جدائی ناپذیر فرمول موفقیت است.بنابراین توانائی ایجاد و حفظ انگیزش مهارتی ارزشمند برای پیشرفت شماست. در ادامه 5 تکنیک برای افزایش انگیزش و بالابردن عملکردتان به شما معرفی می گردد.

1. تعیین اهداف

تمرین کردن و داشتن اهداف عملکردی مهمترین عوامل انگیزه دهنده هستند. 5 کاری را که دوست دارید طی 12 ماه آتی به انجام برسانید بنویسید سپس موعد انجام هریک را تعیین نموده و کارتان را آغاز کنید.

2. فرآیند موفقیت را پیش خود تجسم کنید.

مرور ذهنی راهکار موفقیت و اهدافی که بدان نائل شده ایدضمیر نا خودآگاه شما را هدفمند و برنامه دار نموده و کمک می کند که شما در مسیر دستیابی به اهدافتان قرار بگیرید.

3. سعی کنید که مثبت باشید.

افکار منفی و عیبجوئی های غیر سازنده شما و یا دیگران باعث افت عملکرد شما می شود.صحبتهای درونیتان و همچنین مکالمه تان با دیگران را به سمت مسائل مثبت و سازنده سوق دهید.مسائل منفی را برای منفی بافها و بازنده های دنیا بجا بگذارید و خود را از شر آنها خلاص کنید.

4. از مکتوبات و یا تصاویر و فیلمهائی که ذهن شما را باز می کند و چشم اندازهای پیش روی شما را گسترش می دهد استفاده کنید

شرح حالها و مصاحبه های انجام گرفته با سایر کوهنوردان موفق باعث الهام بخشیدن و ایجاد انگیزش می شود و بذر موفقیت را برای شما فراهم می کند.

5. به آنچه انجام می دهیداعتقاد داشته باشید!

6. علی رغم واژه هایی چون عقب نشینی و شکست,معتقد باشید که اگر پشت کار داشته باشید و اهدافتان فراتر از آنچه که در دسترستان قرار دارد باشد ,موفقیت شما حتمی است.

منبع : http://www.mountainzone.com

جرج برناردشاو

2010-11-13T13:43:00.001+03:30

بطور مستقیم ربطی به کوهنوردی نداره اما بخونید جالبه!

روزي مردي داخل چاله اي افتاد و بسيار دردش آمد ...

يک روحاني او را ديد و گفت :حتما گناهي انجام داده اي!

يک دانشمند عمق چاله و رطوبت خاک آن را اندازه گرفت!

يک روزنامه نگار در مورد دردهايش با او مصاحبه کرد!

يک يوگيست به او گفت : اين چاله و همچنين دردت فقط در ذهن تو هستند در واقعيت وجود ندارند!!!

يک پزشک براي او دو قرص آسپرين پايين انداخت!

يک پرستار کنار چاله ايستاد و با او گريه کرد!

يک روانشناس او را تحريک کرد تا دلايلي را که پدر و مادرش او را آماده افتادن به داخل چاله کرده بودند پيدا کند!

يک تقويت کننده فکر او را نصيحت کرد که : خواستن توانستن است!

يک فرد خوشبين به او گفت : ممکن بود يکي از پاهات رو بشکني!!!

سپس فرد بيسوادي گذشت و دست او را گرفت و او را از چاله بيرون آورد...!

آنکه مي تواند، انجام مي دهد و آنکه نمي تواند، انتقاد مي کند.

جرج برناردشاو

آدم هاي بزرگ، متوسط،كوچک

2010-11-10T09:18:00.002+03:30

آدم هاي بزرگ در باره ايده ها سخن مي گويند

آدم هاي متوسط در باره چيزها سخن مي گويند

آدم هاي كوچك پشت سر ديگران سخن مي گويند

آدم هاي بزرگ درد ديگران را دارند

آدم هاي متوسط درد خودشان را دارند

آدم هاي كوچك اصولا" درد ندارند

آدم هاي بزرگ عظمت ديگران را مي بينند

آدم هاي متوسط به دنبال عظمت خود هستند

آدم هاي كوچك عظمت خود را در تحقير ديگران مي بينند

آدم هاي بزرگ به دنبال كسب حكمت هستند

آدم هاي متوسط به دنبال كسب دانش هستند

آدم هاي كوچك به دنبال كسب سواد هستند

آدم هاي بزرگ به دنبال طرح پرسش هاي بي پاسخ هستند

آدم هاي متوسط پرسش هائي مي پرسند كه پاسخ دارد

آدم هاي كوچك مي پندارند پاسخ همه پرسش ها را مي دانند

آدم هاي بزرگ به دنبال خلق مسئله هستند

آدم هاي متوسط به دنبال حل مسئله هستند

آدم هاي كوچك مسئله ندارند

آدم هاي بزرگ سكوت را براي سخن گفتن برمي گزينند

آدم هاي متوسط گاه سكوت را بر سخن گفتن ترجيح مي دهند

آدم هاي كوچك با سخن گفتن بسيار، فرصت سكوت را از خود مي گيرند